Tuinbonen. Tuinbonen zijn relatief grote, lichtgroene peulvruchten met een voedzaam karakter. Ze zijn rijk aan ijzer, magnesium, foliumzuur, vitamine B1, vezels en plantaardige eiwitten.
De tuinboon is een vroege peulvrucht, waarbij je de (jonge) verse dopboon uiteindelijk consumeert. Je gebruikt tuinbonen ongeveer hetzelfde als je kapucijners zou gebruiken. Je kunt ze bijvoorbeeld even kort koken en dan in je gerecht verwerken.
Peulvruchten die als groente worden gebruikt (doperwten, peultjes, tuinbonen en sperziebonen) vallen onder groente; Pinda's vallen onder noten; Sojabonen zijn door hun afwijkende samenstelling (rijk aan eiwit en vet) ook niet meegenomen.
Tuinbonen behoren tot de vlinderbloemigenfamilie en zijn behoorlijk winterhard en aanpasbaar – ze groeien in de meeste grondsoorten en klimaten. Ze zijn een uitstekende bron van eiwitten en koolhydraten, evenals vitamine A, B1 en B2.
De tuinboon bevat veel zeer gezonde voedingstoffen zoals: Calcium, Fosfor, IJzer, Kalium, Koper, Magnesium, Natrium en Zink. En de volgende vitamines: A, B1, B2, B6, B11 (foliumzuur) en C. Hiernaast bevat de tuinboon ook nog eiwitten, koolhydraten en vrij veel vezels.
Tuinbonen zitten boordevol vitamines en mineralen, waaronder ijzer, magnesium, foliumzuur, koper, zink en de vitamines B en C. Het eten van tuinbonen als onderdeel van uw dieet kan goed zijn voor uw botten, hersenfunctie en zelfs uw immuunsysteem .
Het advies is om minimaal 1 keer per week peulvruchten te eten. Vlees is die dag dan niet meer nodig. Peulvruchten bevatten namelijk net als vlees eiwit, ijzer en vitamine B1. Bepaalde essentiële aminozuren komen in plantaardige producten minder of in een andere verhouding voor dan in dierlijke producten.
Ook al helpen tuinbonen, je moet er niet te veel van eten . Als je je volpropt met tuinbonen, raak je te vol voor andere voedingsmiddelen en mis je de voordelen ervan. Een diëtist kan je helpen bij het samenstellen van menu's met tuinbonen die het beste aansluiten op jouw persoonlijke behoeften.
Nadat vatbare personen de bonen hebben gegeten, kunnen de symptomen binnen 5 tot 24 uur optreden. Deze symptomen omvatten hoofdpijn, braken, misselijkheid, geeuwen, maagpijn en koorts. De symptomen kunnen vanzelf verdwijnen of, in ernstige gevallen, leiden tot hemolytische anemie, gevolgd door hemoglobinurie.
De veldboon is het beste te vergelijken met de tuinboon. Het verschil tussen de tuinboon en de veldboon is het feit dat de tuinboon vers geoogst wordt en de veldboon droog. De bonen van de veldboon worden verwerkt in voedsel of veevoer om de eiwitwaarde te verhogen (Groen Kennisnet, 2016).
Tuinbonen, zoveel heb
In de forse viltachtige peul zitten meestal 4-5 zaden, dat zijn de eetbare tuinboontjes. Snijd om ze te doppen met je nagels over de zijnaad van de dikke peul, en wip de boontjes eruit.
Het helpt ook je hart, longen, nieren en andere organen gezond te houden. Een kopje pompoen levert 200% van de dagelijkse aanbevolen vitamine-A-inname. Vitamine A helpt je ogen gezond te houden en beter te zien, vooral bij weinig licht.
Uitzonderingen. 'Groene' bonen zoals sperziebonen, snijbonen, kousenband, doperwten en peultjes zijn plantkundig gezien peulvruchten, maar we rekenen ze als groenten. Dit heeft te maken met samenstelling en gebruik. Ook pinda's zijn officieel peulvruchten, maar deze vallen onder noten.
Tuinbonen kunnen een allergische reactie opwekken, die we favisme noemen. Het komt vooral voor bij mannelijke bewoners van rond de Middellandse Zee. Dit is genetisch bepaald. Er treedt acute bloedarmoede op, die tot de dood kan leiden.
Edamame, een soort mini tuinbonen, met heldergroene boontjes in donkergroene peulen. Het zijn jonge sojaboontjes en die zijn niet alleen rijk aan eiwit maar ook aan voedingsvezels, vitaminen A en B en aan isoflavonen, stofjes met antioxiderende en anti-inflammatoire werking.
Met welke bonen kan ik dan het beste starten? Linzen worden over het algemeen het best verdragen, daarna de erwten zoals groene erwten of kikkererwten. Bonen die de meeste winderigheid veroorzaken zijn meestal de bonen zoals zwarte bonen, kidneybonen, bruine bonen etc.
In peulvruchten komt de natuurlijke gifstof lectine voor. Hierdoor kunnen rauwe of onvoldoende verhitte peulvruchten de werking van de darmen ernstig ontregelen en uiteindelijk zelfs de nieren beschadigen. Daarom moeten gedroogde peulvruchten niet rauw gegeten worden.
Onderzoekers van William Paterson University analyseerden 41 soorten fruit en groenten op 17 belangrijke voedingsstoffen, waaronder calcium, vezels, foliumzuur, kalium en vitamines A, C en K. Het resultaat: waterkers scoorde de volle 100 punten en werd uitgeroepen tot de gezondste groente.
Geroosterde tuinbonen zijn een gezonde en knapperige snack met een natuurlijke smaak die waardevolle voedingswaarde biedt. Het is rijk aan plantaardige eiwitten, vezels en mineralen zoals ijzer en magnesium, waardoor het de goede werking van het lichaam ondersteunt en lang vult.
Gedroogde tuinbonen moeten, net als andere gedroogde bonen, eerst 12 uur weken in water (doe dit klusje dus vooral een nacht van te voren!) - voordat je ze kunt gebruiken. Hierna moet je de geweekte bonen nogmaals 30-45 minuten koken voordat je ze kunt eten.
Je teelt de tuinboon voor de verse bonen die in de peul zitten, de peul zelf is niet eetbaar. De tuinboon zaden worden rijp geoogst en gegeten, wat betekent dat de verse dopboon wordt geconsumeerd. Je gebruikt tuinbonen ongeveer hetzelfde als dat je verse kapucijners zou gebruiken.
Bananen zijn een gezonde keuze, net als alle andere soorten fruit. Elke dag een banaan eten kan geen kwaad, maar ons advies is wel om een regenboog aan verschillende fruitsoorten (en groentesoorten!) te eten. Elk stuk fruit bevat namelijk zijn eigen mix aan voedingsstoffen.
Peulvruchten zitten namelijk bomvol vezels, waar je darmen aan moeten wennen. Vooral als je peulvruchten combineert met veel groenten of andere vezelbronnen kan je buik van slag raken.
Volgens Greger hebben we twee porties bladgroenten nodig per dag en hoe donkergroener ze zijn, hoe beter. Een voorbeeld hiervan is dus spinazie, maar ook rucola, bietenbladeren, boerenkool en postelein. Voor twee porties moet je 150 tot 200 gram rekenen, naast een portie kruisbloemige- en twee porties overige groenten.