Rabarber kan rauw gegeten worden, maar is dan wel erg
Rabarber is ontzettend gezond. In deze groente zitten antioxidanten, mineralen en een flinke portie vitamine K. Rabarber past, net als andere groenten, goed in een dieet doordat het weinig calorieën bevat, maar je lichaam wel voorziet van belangrijke nutriënten en verzadigende vezels.
Rabarber kun je prima rauw eten .
In bijna elk recept waarin rabarber voorkomt, moet je het koken, meestal met wat suiker, omdat het vrij zuur en zuur is.
Rabarber bevat wel kleine hoeveelheden oxaalzuur. Wanneer je hier een overdosis van binnenkrijgt, kan dat je zenuwstelsel, botten en nieren aantasten. Maar hiervoor moet je wel een ongelofelijk grote hoeveelheid rabarber eten.
Rauwe rabarber is erg zuur. Om het in balans te brengen en smakelijker te maken , wordt rabarber meestal gekookt met suiker of een ander zoetmiddel.
(Let op: verwijder alle bladeren, want ze zijn giftig.) Veel mensen raden aan om de stengel in suiker of een andere zoetstof te dopen, zoals honing, ahornsiroop of agavenectar , om de zuurheid wat te verzachten. Je kunt ook blokjes rabarber over yoghurt of ontbijtgranen strooien.
Rabarber is een lekkere en gezonde groente, maar toch mag je hem niet te vaak eten. Hij bevat namelijk oxaalzuur, die de opname van calcium in je lichaam vermindert. Je kan dit effect minderen door de rabarber te schillen, hem te koken en het kookvocht weg te gieten.
Maar er is nog een reden om na de langste dag voor andere groenten te kiezen. Want de hoeveelheid oxaalzuur neemt vanaf 21 juni sterk toe. Een te hoge inname hiervan kan schadelijk zijn voor je gezondheid. Oxaalzuur kan van invloed zijn op je kalkopname, dus vandaar.
1 portie (140 g) rabarber, gestoofd zonder suiker, bevat circa: 15 kcal. 0 g vet . 1,3 g eiwit .
Rabarberwortel en -wortelstok zijn mogelijk veilig wanneer ze tot twee jaar lang in medicinale hoeveelheden worden ingenomen. Rabarberstengel is mogelijk veilig wanneer ze tot vier weken lang in medicinale hoeveelheden worden ingenomen. Het wordt meestal goed verdragen. Bijwerkingen kunnen zijn: maagpijn, diarree, misselijkheid, braken en krampen .
Rabarber draagt bij aan een gezonde spijsvertering dankzij de vezels die erin zitten. De vriendelijke bacteriën in je darmen voeden zich namelijk met deze vezels. Ook helpen vezels bij het soepel en regelmatig houden van je stoelgang, wat het risico op obstipatie verkleint.
Rabarberbladeren zijn giftig. Eet ze niet. Alleen de lange, dikke bladstelen, de 'stengels', zijn eetbaar. De stengels bevatten veel oxaalzuur, wat calcium kan binden en het lichaam het niet meer kan opnemen.
Rabarber is een groente boordevol vitamines en minarelen. Denk aan vitamine C, K, kalium en magnesium. Het bevat veel vezels en werkt ontstekingsremmend.
Rabarber is niet alleen lekkere, maar ook gezonde keuze. Het is rijk aan voedingsvezels en vitaminen, wat bijdraagt aan een evenwichtige voeding. Door het te bereiden met kaneel en honing, voeg je ook antioxidanten toe die je gezondheid ondersteunen.
Tip 2: kies voor groente met groene bladeren (o.a. spinazie, andijvie en rucola). Hierin zitten veel vezels. Andere licht verteerbare groenten zijn wortelen, asperges en alfalfa. Belangrijk om te vermijden: ui, paprika en prei (lastig om te verteren).
Kortweg: ja. Je kunt rabarber rauw, geblancheerd of volledig gekookt invriezen. Maak de rabarber wel altijd goed schoon en snijd in stukjes.
Rabarber is ook een uitstekende bron van vitamine K1 , wat belangrijk is voor de bloedstolling en gezonde botten. Een half kopje gekookte rabarber levert meer dan een derde van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid vitamine K1 , samen met twee gram vezels (die helpen bij het voorkomen van darmkanker), wat calcium en vitamine C.
De vezels in rabarber zorgen ervoor dat alles soepel door je spijsverteringskanaal beweegt, waardoor problemen zoals constipatie worden voorkomen. Het bevat ook stoffen genaamd sennosiden, die als natuurlijke laxeermiddelen werken . De tannines in rabarber hebben ook een antidiarree-effect.
Rabarber koken duurt circa 10 minuten. Kook niet te lang door, want dan verlies je kleur. Breng op smaak met suiker.
Bij het afsnijden kan het resterende stuk rotten en zo zelfs de hele plant aantasten.
Rhapontic rabarberwortelextract bevat stoffen zoals rhaponticine en desoxyrhaponticine die zich binden aan oestrogeenreceptoren in het lichaam . Deze fyto-oestrogenen werken voornamelijk samen met oestrogeenreceptor-bèta (ER-β), die betrokken is bij de regulering van het zenuwstelsel, de botgezondheid en de cardiovasculaire functie.
Koken met krijt
Om toch calcium op te kunnen nemen, werd vroeger regelmatig krijt toegevoegd tijdens het koken van de rabarber. Nu is het gebruikelijker om de hoeveelheid oxaalzuur te verminderen door de rabarberstengels te overgieten met kokend water en circa 15 minuten te laten staan.
Rabarber forceren, ook wel bekend als rabarber voortrekken, houdt in dat je een emmer of een zogeheten trekpot over de rabarberkronen zet. Zo kan er geen licht bij de plant komen, waardoor die lange stengels gaat aanmaken die op zoek zijn naar licht.
Voor rabarber geldt: hoe dunner en steviger de stelen, hoe lekkerder de rabarber. Er zijn verschillende soorten rabarber: met groene, groenrode of rode stelen. Hoe roder de stengels, hoe zoeter de rabarber. Groene stelen zijn zuurder dan rode, maar ze zijn niet onrijp.
Hartig. In hartige bereidingen kan rabarber ook een rol van belang spelen, vooral in combinatie met vette vlees- en vissoorten zoals makreel, varken, lam en eend. Verwerk rabarber in dit geval tot een saus, chutney of relish. De zoetzure smaak zal prachtig contrasteren met het vette van de vis of het vlees.