Het eten van de Oeigoeren was in de jaren '90 eigenlijk heel populair in China en ook nu zie je vaak dat het Chinezen zijn die Oeigoers eten maken. Het is een arbeidsintensieve keuken, de noedels maak je met de hand, je moet ze strekken, je moet ze slaan...
De meeste Chinese restaurants in Nederland worden gerund door Chinezen die uit Indonesië komen. Hier een stuk vanuit het Wikipedia artikel daarover: Net vóór en na de oprichting van de Republiek Indonesië zijn veel Chinese Indonesiërs geëmigreerd naar Nederland en de Volksrepubliek China.
Mensen die veel Chinees eten hebben soms last van het Chinees restaurant syndroom. Dit is een allergische reactie, die zich onder meer uit in een drukkend, opgeblazen en soms misselijk gevoel. Het hangt samen met het gebruik van ve-tsin dat glutamaat bevat. "De mens produceert zelf glutamaat.
honden, katten, vleermuizen, kakkerlakken, sprinkhanen en nog veel meer. eigenlijk eten ze gwn alles wat leeft en beweegt.
In 1955 kreeg het gebied de status van “autonome regio”. Het is de voornaamste woonplaats van de Oeigoeren één van de 55 etnische minderheidsgroepen die officieel erkend worden in China. Zij spreken een aan Turks verwante taal en zijn overwegend moslim.
De Oeigoeren, een minderheidsgroep die ongeveer de helft van de bevolking van Xinjiang uitmaakt, spreken hun eigen taal , die afkomstig is van een compleet andere familie dan het Mandarijn, de officiële Chinese taal. Het is zeldzaam om een oudere Oeigoer Mandarijn te horen spreken zonder een zwaar accent.
Turkije ligt tussen West-Azië en Europa. De Turkse DNA-structuur heeft Kaukasische, Balkan, Midden-Oosterse, Europese en Centraal-Aziatische DNA van de meeste tot de minste mate. Concluderend zijn moderne Turken eerder een Kaukasisch en Balkanland dan een Midden-Oosters land in termen van DNA.
Maar Myanmar is de koploper hierin, verder wordt er ook in Cambodja, Noordoost-China, Zuid-Korea, Indonesië, de Filipijnen en Vietnam hond en kat gegeten. In deze landen wordt honden- en kattenvlees gezien als een echte delicatesse en is het vrij normaal om honden en katten te eten.
In Yulin wordt rond de zonnewende op 21 juni altijd het Yulin Festival gehouden, dat door critici is omgedoopt tot Hondenvlees Festival. Op het Yulin Festival wordt hondenvlees gegeten. Voor het feest worden tienduizenden honden geslacht. Ook katten worden er verorberd.
Voor het ontbijt in China zijn er verschillende stijlen in verschillende steden. Het meest voorkomende ontbijt is sojamelk, gefrituurde deegsticks, pap, gestoomde gevulde broodjes (wij kennen deze als bapao) of noedels.
Chinese gerechten en soepen bevatten mononatriumglutamaat (MSG) als belangrijkste verslavende ingrediënt . Een gevoelig persoon kan binnen enkele uren na inname van MSG last krijgen van hoofdpijn, duizeligheid, zweten, buikpijn en netelroos.
Veel gerechten in Chinese restaurants zijn in beslag gehuld en gefrituurd. Deze gerechten vermijd je beter omdat ze veel toegevoegd vet, zetmeel en calorieën bevatten. Je kiest beter voor gerechten die gebakken, gestoomd, gekookt of gesauteerd zijn in een kleine hoeveelheid olie.
Veelvoorkomende boosdoeners zijn onder meer gevoeligheid voor mononatriumglutamaat (MSG) en het hoge oliegehalte dat vaak in Chinese gerechten wordt aangetroffen . Deze factoren kunnen de normale spijsvertering verstoren en leiden tot symptomen zoals een opgeblazen gevoel, krampen of diarree.
''Als een snackbar wordt overgenomen door een Chinese familie, dan zie je dat ze doordat ze enorm hard werken al snel twee man personeel minder nodig hebben. Bij Nederlandse ondernemers zie je bovendien dat ze na een paar succesvolle jaren zich terugtrekken en het runnen van de zaak overlaten aan personeel.
Nasi goreng wordt in Indonesië gezien als nationaal gerecht. Een internetenquête in 2011 door CNN International onder 35.000 mensen zette nasi goreng op nummer twee in de lijst van "vijftig heerlijkste gerechten ter wereld", na rendang.
Tegenwoordig zijn Indonesische smaken een belangrijk onderdeel van de Nederlandse keuken. Populaire gerechten als rijsttafel, saté en pindasaus zijn overal in Nederland te vinden.
Chinezen houden van kattenvlees
In de zuidelijke provincies van China eten vooral oudere mensen kattenvlees.
Hondenvlees wordt over het algemeen gedroogd gegeten en, aldus prins Henri de Laborde de Monpezat van Denemarken, smaakt als konijn, gedroogde babygeit, of misschien als het vlees van een kalf, maar dan droger.
Praten met de mond vol, slurpen of boeren is in de ogen van een Chinees juist heel beschaafd. Het is een teken dat het je smaakt en het is een eerbetoon aan je gastheer. En daarbij, soep en noedels eet je makkelijker als je slurpt, het eten smaakt lekkerder als je smakt en boeren inhouden is niet fijn.
Kattenvlees is vrij licht van kleur en de smaak ligt volgens sommigen tussen kip, kalkoen en konijn in. Anderen vergelijken het meer met varkensvlees. Waar katteneters het allemaal over eens zijn: het vlees is bijzonder draderig. De smaak van hondenvlees wordt vergeleken met rundvlees en geitenvlees.
Nederlandse 'hot-dogs'
Toch zit een hondenhapje buiten de deur eten, er in ons land niet in. Er mag namelijk niet in het vlees van huisdieren gehandeld worden. Er gaan nog wel eens geruchten dat Chinezen hondenvlees gebruiken, maar volgens Koninklijk Horeca Nederland is dat onzin.
Chinezen eten in principe alle soorten vlees, zoals varkensvlees, rundvlees, lamsvlees, kip, eend, duif en vele andere. Varkensvlees is het meest gegeten vlees en komt in bijna elke maaltijd voor.
De kat werd de Turkse kat genoemd toen het ras voor het herkenning kreeg. In 1979 werd de naam veranderd naar Turkse Van. Dit zodat het ras voldoende apart werd gezien van de Turkse angora die zijn oorsprong vond in Ankara, Turkije. In 1960 herkende de Fédération Internationale Féline de Turkse van als ras.
De Turken zijn onderling veel beter georganiseerd en meer dan de Marokkanen zijn de Turken ook actief en succesvol als ondernemers. In vergelijking met de autochtone Nederlanders zijn de criminaliteitscijfers wel hoger, maar toch veel minder hoog dan bij Marokkanen.