Dan eindig je met een knaller van een kaas! Van gorgonzola kan, anders dan bij roodkorstkazen, ook de korst worden gegeten.
Ook van blauwschimmelkazen, zoals Bluefort en gorgonzola, mag de korst worden gegeten. Van rodekorstkazen is de korst niet eetbaar. Deze kazen hebben een korst die tijdens de rijping wordt gewassen om schimmelvorming te voorkoming. Deze laag is leerachtig en weinig smakelijk.
Eigenlijk bestaat een kaas uit twee delen: de korst en de kaasmassa . Je kunt BEIDE delen eten, zolang ze maar niet van was/plastic zijn of op het etiket specifiek als 'oneetbaar' zijn aangemerkt (bijvoorbeeld de korst van Italiaanse Gorgonzola Dolcelatte, die is absoluut niet giftig of iets dergelijks, maar brengt alleen een vrij onaangename smaak met zich mee).
Mag je de korst van blauwe kaas eten? Bij blauwe schimmelkaas mag je de korst/randen altijd opeten. Enkel wanneer de korst ook zwarte schimmel bevat, snijd je ze het best weg.
Afhankelijk van het type kaas is de korst eetbaar of niet. De meeste zachte kazen hebben een eetbare korst. Enkel wanneer de korst ook zwarte schimmel bevat, snijd je ze weg. Van witschimmelkaas en blauwschimmelkaas mag je de korst opeten.
Gerookte kaaskorsten zijn prima eetbaar , maar de gerookte korst heeft natuurlijk een veel sterkere smaak. Houd er echter rekening mee dat de meeste zogenaamde gerookte kazen (vooral uit de supermarkt) niet daadwerkelijk gerookt zijn. Ze worden gewassen met een kunstmatige rooksmaakpekel.
Kaas met plastic korst zoals Gouda kaas heeft altijd een omhulsel dat gemaakt is van plastic. Deze plastic beschermt de kaas tegen beschadigingen, uitdroging en bacteriën, maar is niet eetbaar.
Verkleuring: Aanzienlijke kleurveranderingen, zoals vergeling of verbruining, kunnen wijzen op bederf. Proef: Probeer een kleine hoeveelheid kaas. Als de smaak afwijkend of zuur is , is de kaas waarschijnlijk bedorven en mag deze niet worden geconsumeerd.
Unieke eigenschappen van Gorgonzola
Gorgonzola DOP (beschermde oorsprongsbenaming) is een blauwe kaas van rauwe melk met een zachte structuur.
De korst, gevormd tijdens het rijpingsproces, is eetbaar. De witte schimmelkorst maakt deel uit van het smaakpalet van de kaas. De enige reden om de korst niet op te eten, is wanneer ze zwarte schimmel bevat, te verhard is of een ammoniakgeur of -smaak afscheidt.
Over gezond kan je bij gorgonzola niet persé spreken. Er zitten in deze kaas wel eiwitten, mineralen en vitamine B12, maar gorgonzola is ook rijk aan verzadigd vet en bevat veel zout.
Kazen die worden gemaakt met schimmel
Sommige kazen, zoals gorgonzola en roquefort, worden gemaakt met behulp van schimmel. Wanneer zo'n kaas als dit, waarbij schimmel is opgenomen in het productieproces, bedorven plekjes bevat, is het veilig om deze te eten. Snij in dit geval ook 2,5 cm om de plek heen.
Gewassenkorstkaas, roodbacterie-kaas, of ook wel roodflorakaas genoemd zijn zachte kazen waarvan de korst is behandeld met een bepaalde vloeistof en niet door een schimmel, maar met behulp van een bacterie verder rijpt. De korst kan van grijsachtig tot oranje tot rood gekleurd zijn.
Ja dat mag je eten, als de gorgonzola maar niet gemaakt is van rauwe melk. Het gaat er niet om of een kaas schimmel bevat, maar of hij zacht is en van rauwe melk gemaakt: dat mag niet ivm met een verhoogde kans op een listeria besmetting.
Jonge kaas is het slankst
Dat komt doordat er minder vocht in oude kaas zit. Vocht bevat geen vet, de 'droge stof' wel. Jonge kaas bevat meer vocht en, in verhouding, dus minder vvet.
Geen probleem voor de kazen waarvan de wrongel niet gekookt is (reblochon, saint-nectaire, raclettekaas) of voor de blauwschimmelkazen (roquefort, fourme d'ambert, bleu d'Auvergne). Tenzij wanneer de korst bedekt is met een laagje was, plastic of paraffine, dan is ze natuurlijk niet eetbaar.
Als de kaasmaker een scherpere, sterkere smaak wil, dan blijft Gorgonzola soms ook wel 90 tot 100 dagen liggen.
Nooit gedacht, maar kan wel in de vriezer:
Harde kazen (Parmezaan) en kruimelige kazen (Gorgonzola, feta) Knoflooktenen. Fruitsap. Rauw ei zonder schaal.
Cambozola. Cambozola is een Duitse kaas die werd ontwikkeld in de jaren 70 van de 20e eeuw. Deze kaas heeft een zachte romige textuur en een karakteristieke smaak door het gebruik van blauwculturen.
De probiotica in blauwe kaas kunnen helpen bij het bevorderen en in stand houden van een gezonde darmflora. Het regelmatig consumeren van blauwe kaas kan een positief effect hebben op de spijsvertering en kan problemen zoals een opgeblazen gevoel, constipatie of diarree helpen voorkomen.
Bovendien levert kaas calcium, wat niet alleen goed is voor je botten, maar ook een rol speelt bij de melatonineproductie. Toch is het geen wondermiddel. Kaas bevat ook verzadigde vetten en zout. Grote porties vlak voor het slapengaan kunnen je spijsvertering juist belasten.
Hoe lang blijft blauwe kaas goed verschilt per soort. Over het algemeen blijft blauwe schimmelkaas enkele dagen goed na openen, mits bewaard in de koelkast tussen 4 en 7 °C. Wikkel de kaas in vetvrij papier of bewaar hem in de originele verpakking.
Als je een stukje glas of een scherp stukje plastic of metaal binnenkrijgt, dan merk je dat meestal direct in je mond. Het kan gevaarlijk zijn. Scherpe stukjes kunnen je gebit, mond, keel of maagdarmkanaal beschadigen. Als je verder niets merkt, hoef je je geen zorgen te maken en poep je het vanzelf weer uit.
De korst is namelijk gemaakt van plastic. Deze coating moet de kaas beschermen tegen schimmels en bacteriën. Je zult er niet ziek van worden, maar het is niét de bedoeling om het plastic laagje van harde kaas te eten.