Een veelgebruikte verhouding voor één brood van ongeveer 750-850 gram (afhankelijk van het vochtgehalte) is: 500 gram bloem/meel. 350-375 ml water (70-75% hydratatie) 100 gram actieve zuurdesemstarter (20% van de totale hoeveelheid bloem)
Hou minimaal de verhouding 1:2:2 aan, dus 50 gram desem voed je met 100 gram meel en 100 gram water. Activeer de hoeveelheid desem dat je voor het recept nodig hebt. Voorbeeld: voor een recept heb je 25% actief desem nodig. Dus voor een recept met 500 gram meel heb je dus 125 gram desem nodig.
Brood bakken maar! Het gedeelte van je desem dat je net uit de pot hebt gehaald, kan je gebruiken om brood mee te bakken. Gebruik altijd maximaal 30% desem voor je deeg. Heb je een kilo bloem, dan neem je dus maximaal 300 gram desem.
3. Een zuurdesem starter in plaats van gist. 150 gram zuurdesem starter staat gelijk aan 1 theelepel gist. Deze vervanger is voor de bakkers onder ons die wat meer geduld hebben of al een zuurdesembrood hebben gebakken.
Er zitten 118 kilocalorieën in 1 zelfgesneden snee (50 gram) zuurdesembrood. Wil je weten hoe het zit met de andere voedingswaarden in 'zuurdesembrood'?
Gemiddeld bevat een middelgrote snee zuurdesembrood, gemaakt met wit meel en met een gewicht van ongeveer 59 gram (10):
Vergelijken we puur de voedingswaarde van desembrood met soortgelijk brood waaraan gist is toegevoegd, dan zijn er nauwelijks verschillen: ze leveren ongeveer dezelfde hoeveelheid calorieën, vezels, vitaminen en mineralen. Desembrood is dus niet per se gezonder dan gistbrood.
Overmatige toevoeging van gist aan het deeg leidt ook tot overmatige fermentatie, waardoor het brood grof wordt en er een onaangename smaak ontstaat, wat het uiteindelijke brood visueel en qua smaak aantast. Daarom is het belangrijk om de gistconcentratie goed te handhaven om de juiste kruimstructuur en smaakbalans te bereiken.
Zoals bij elk zuurdesemrecept, moet je ervoor zorgen dat je zuurdesemstarter zo sterk mogelijk is voordat je brood gaat bakken. Mijn basiszuurdesemrecept gebruikt slechts 50 gram starter op 500 gram bloem (dus slechts 10% starter).
Standaard verhouding voor zuurdesembrood
500 gram bloem/meel. 350-375 ml water (70-75% hydratatie) 100 gram actieve zuurdesemstarter (20% van de totale hoeveelheid bloem)
De in het desem van nature aanwezige bacteriën en gisten, zorgen ervoor dat het brood rijst, maar dit duurt veel langer dan wanneer gist als rijsmiddel wordt toegepast. Desembrood maken is dus bewerkelijker en veel tijdrovender dan wanneer met gist gewerkt wordt.
Als uw desemstarter naar aceton begint te ruiken, betekent dit dat hij te lang zonder voeding is gebleven. Geef de starter dan een keer achter elkaar voeding (elke 12 uur), totdat de geur milder wordt.
Gangbaar gebruik van instant gist in brood is 1,4% van het meel/bloem gewicht. Dat is 7 gram instant gist op 500 gram bloem of meel. Is je gist vers dan gebruik je 4% van het bloemgewicht. Dat is in dit voorbeeld 20 gram.
Een zuurdesembrood hoort een mooi open kruim te hebben en mag echt wel een tikkie plakkerig zijn. Een te plakkerig kruim of te grote gaten zijn niet wenselijk. Dit kan verschillende oorzaken hebben: De starter was nog niet actief óf niet sterk genoeg.
Zuurdesem maakt je darmen blij
Ze zitten al in je lichaam, maar je kunt ze ook binnenkrijgen via voeding of supplementen. Omdat zuurdesem ontstaat door een fermentatieproces, vind je in dit brood probiotica (goede bacteriën) en prebiotica (onverteerbare vezels). Een feestmaal voor je darmen.
Te veel gist toevoegen kan er daadwerkelijk voor zorgen dat het deeg langzaam rijst, omdat de gist moet vechten om de beperkte hoeveelheid suiker die in het mengsel aanwezig is. Het zal ook leiden tot brood van slechte kwaliteit; zoals ingevallen broden of brood met veel blaren.
Je moet wel de hoeveelheid gist dan aanpassen. De verhouding is 1 op 3. Met andere woorden: 1 gram gedroogde gist (of instantgist) staat gelijk aan 3 gram verse gist. Als in je recept 21 gram verse gist wordt gebruikt, dan gebruik je dus 7 gram gedroogde gist.
Ook heeft het langdurige desemproces een positief effect op het binnenkrijgen van mineralen, vitaminen en andere bioactieve stoffen. Denk hierbij aan vitamine B1, foliumzuur, magnesium, ijzer, zink en fenolen. Zuurdesembrood is dus zeker gezond.
Commerciële bakkersgist (ongeacht of het verse of droge gist is) is daarom ongeschikt, hoewel het ook Saccharomyces cerevisiae wordt genoemd. Als een inactieve gist, zoals biergist, wordt gevoerd, is er geen enkel gevaar. Omdat deze gist niet leeft en geen fermentatie kan veroorzaken.
Te veel of te weinig gist gebruiken: Te veel gist kan leiden tot een te sterke gistsmaak, terwijl te weinig gist kan resulteren in een deeg dat niet goed rijst. Onvoldoende rijstijd: Het deeg heeft voldoende tijd nodig om te rijzen. Te weinig rijstijd kan leiden tot een dicht en zwaar eindproduct.
Welke broodsoort kun je nu het beste kiezen? Volkorenbrood is de beste keuze. Dit brood wordt gemaakt van volkorenmeel en bevat daardoor veel voedingsvezels, vitamines en mineralen. De voedingsvezels houden jouw spijsverteringsstelsel gezond en kunnen de kans op darmkanker verkleinen.
De grootste bron van nutteloze calorieën zijn vloeibare calorieën. Via vocht klok je zo honderden vloeibare calorieën naar binnen. Frisdrank is een bekende, maar ook met vruchten/fruitsappen, melk en alcohol gaat het hard.
Een boterham bestaat hier uit 2 sneeen brood.