Het beste kun je de vis dezelfde dag nog eten. Lukt dit niet, dan kun je het prima twee dagen later eten. Bewaar verse vis echter niet langer dan deze twee dagen in de koelkast. Wil je de vis langer dan twee dagen na aankoop eten, dep de vis dan goed droog en doe deze in de vriezer.
Verse vis, schaal- en schelpdieren mag je maximum 1 à 2 dagen in de koelkast bewaren. Koop je voorverpakte vis, let op de houdbaarheidsdatum op de verpakking. Gerookte en gebakken vis zijn 2 dagen houdbaar.
Laat eten dat snel bederft nooit langer dan 2 uur buiten de koelkast staan. Denk aan melk, vlees en vis. Hoe sneller je het terugzet hoe beter, maar zet geen warme producten in de koelkast. Gooi het na 2 uur weg.
Als je niet meer dan 1/4 water neemt en 3/4 lucht en het zakje liggend, in donker en geïsoleerd meeneemt kan je er best 6 uur mee vooruit. Uiteraard afhankelijk van het aantal en formaat vissen, en natuurlijk de grootte van de zak.
Troebele, ingezonken of doffe ogen zijn een teken dat de vis niet vers is. Geur: Verse vis ruikt naar de zee of een frisse, licht ziltige geur. Een sterke, onaangename visgeur wijst op bederf. Huid en Schubben: De huid moet glanzend en strak zijn, en de schubben moeten stevig vastzitten.
Diarree is bijna altijd het belangrijkste symptoom van een voedselvergiftiging. Soms blijven de klachten hiertoe beperkt. Vaak (maar niet noodzakelijk) gaat de diarree gepaard met braken, buikkrampen, misselijkheid, hoofdpijn en koorts. Soms kun je je algemeen ziek voelen.
Gelukkige vissen zijn gezonde vissen, dus let goed op tekenen van ziekte. Let op bijvoorbeeld vlekken op hun lichaam, witte vlekken, gescheurde vinnen of ademhalingsproblemen. Stoot of schuurt tegen de decoratie van het aquarium kan ook een teken van ziekte zijn. Een ander teken van ziekte is zwemmen in het verkeerde deel van het aquarium.
Verse Vis: koelkast of vriezer
Het beste kun je de vis dezelfde dag nog eten. Lukt dit niet, dan kun je het prima twee dagen later eten. Bewaar verse vis echter niet langer dan deze twee dagen in de koelkast. Wil je de vis langer dan twee dagen na aankoop eten, dep de vis dan goed droog en doe deze in de vriezer.
Een "gelukkige" vis hapt niet naar adem aan het oppervlak, vertoont geen ingeklemde vinnen of hangt niet zijwaarts achter de verwarming. Ze zullen niet bleek van kleur zijn, geen "zoomies" doen (wat eigenlijk een vluchtreactie is) of de hele tijd in hiding blijven.
Haringen begeven het redelijk snel; al na 35 minuten is de vis dood. Kabeljauw doet er ongeveer een uur over. Het op ijs leggen verdooft de vis, zodat deze niet meer beweegt. Ze merken dan nog wel wat er in de omgeving gebeurt.
Verse vis is 4 dagen houdbaar in de koelkast tussen 2 en 7 graden Celsius. Vacuüm verpakte vis is in de vriezer bij -18 graden 3 maanden houdbaar. Gerookte vis is minimaal 5 dagen houdbaar in de koelkast tussen 2 en 7 graden.
Bewaar rauwe vis, schaal- en schelpdieren in de koelkast op 4 °C in een goed afgesloten verpakking of bakje. Bewaar deze producten niet te lang. Gebruik altijd je zintuigen; ruikt het vies en niet vers, gooi het dan weg. Ontdooi vis in de koelkast, afgedekt op een bord of schaal.
Vis met een ammoniakgeur is niet meer geschikt voor consumptie. De ogen zijn bol, de pupillen zwart en glanzend. Een glanzende huid zonder verkleuringen. De schubben zitten goed vast.
Magere vis is in de vriezer ongeveer 6 maanden houdbaar. Vette vis blijft ingevroren 3 maanden goed, net als bereide vis, zoals kibbeling en gerookte paling. Bij vis die al ingevroren is gekocht geldt de houdbaarheidsdatum. Bewaar je vis langer in de diepvries, dan kan de kwaliteit achteruit gaan.
Bacteriën in vis
Kenmerkend voor bedorven vis is de stank. Stinkende vis wordt niet gegeten. Daarom is bedorven vis nauwelijks een gevaar voor de volksgezondheid. Verder geldt dat eventuele aanwezig bacteriën en virussen tijdens het koken worden gedood.
Zorg dat de vis op kamertemperatuur is voordat je hem gaat bakken. Leg de vis voor het bereiden daarom even een half uurtje buiten de koeling. Dep de vis ook gelijk even droog met een stuk keukenpapier. Dit voorkomt dat de vis tijdens het bakken uit elkaar valt.
Vissen kunnen gezichten herkennen, aldus onderzoek. Voor het eerst is aangetoond dat vissen menselijke gezichten kunnen herkennen. Met verbazende precisie konden schuttersvissen een vertrouwd gezicht uit tientallen andere gezichten halen.
Je zou het misschien niet denken als je zo'n dier kalmpjes ziet rondzwemmen, maar ook zalmen kunnen depressief worden. Dat blijkt uit onderzoek dat onlangs gepubliceerd is in Royal Society Open Science.
Als je een lange sliert ontlasting in je aquarium ziet, kan dat een teken zijn van een spijsverteringsprobleem bij je vis. Het kan wijzen op een dieet dat niet helemaal in balans is, of het kan een teken zijn van interne parasieten of infecties.
Vertrouw op je zintuigen. Voordat je de vis bereidt, controleer altijd of de vis vers is. Tekenen van een niet meer zo vers stukje vis is een onaangename geur, verkleuring van de huid, of een plakkerige textuur. Verse vis hoort een neutrale, zee-achtige geur te hebben en het vlees van de vis moet niet te slap zijn.
Vis en seafood: Vis en zeevruchten bederven snel, dus het is het beste om ze zo snel mogelijk na aankoop in de koelkast te plaatsen. Als je vis of zeevruchten kort buiten de koelkast wilt bewaren, houd het dan beperkt tussen 30 minuten en een uur.
Met sterke vissen zoals baars vang je ze met een net, haak je ze los en handel je ze met een duimgreep. Om ze los te laten, leg je ze gewoon in het water en duw je ze langzaam heen en weer om wat water door hun kieuwen te laten stromen. Als ze bewegen en levendig zijn, laat je ze gewoon wegzwemmen.
Tekenen van gezondheidsproblemen bij uw vissen zijn onder andere kleurverandering, een doffe of aangetaste huid, wonden, samengeknepen of rafelende vinnen, een afwijkende lichaamsvorm en een te langzame, ongecoördineerde of op een andere wijze afwijkende manier van zwemmen.
Geur: Frisse Oceaanlucht
Als de geur sterk of onaangenaam is, is de vis waarschijnlijk niet meer vers. Een frisse geur is een indicatie dat de vis goed bewaard is en niet begonnen is te bederven.
Leeftijdsaflezing wordt binnen de visserijbiologie gebruikt om de leeftijdssamenstelling van een visstapel te kunnen bepalen. Aan de hand van patronen in de gehoorbeentjes van vissen, hun vinstralen of schubben wordt geschat hoe oud een vis was toen die werd gevangen.