Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) is een chronische darmaandoening waarbij je vooral buikpijn en ontlastingsproblemen (bijvoorbeeld verstopping of diarree) hebt. Ook gasvorming, een opgezette buik en vermoeidheid komen veel voor.
Daniel Keszthelyi, Maag-, Darm- en Leverarts, Maastricht UMC+: “Er is geen verschil tussen deze twee termen. 'Spastische darm' is een wat verouderde term. De officiële terminologie is 'prikkelbaredarmsyndroom (PDS)'. Vaak kom je ook nog de Engelse term tegen, te weten 'irritable bowel syndrome.
Aangezien de oorzaak van PDS nog niet volledig gekend is, is er ook geen test die we kunnen gebruiken om de diagnose te stellen. Een diagnose van PDS wordt dan ook gemaakt op basis van de klachten van de patiënt in combinatie met enkele onderzoeken om andere ziektes uit te sluiten.
stoelgang die nu eens slap is (diarree-achtig) en dan weer hard. opgeblazen gevoel (vooral overdag na de maaltijden) slijm in je stoelgang. vaak het gevoel hebben dat je stoelgang moet maken.
De diagnose PDS wordt niet bevestigd door een specifieke test of structurele afwijking. Deze wordt gesteld aan de hand van criteria gebaseerd op klinische symptomen, zoals de Rome-criteria, tenzij de symptomen als atypisch worden beschouwd. Tegenwoordig vormen de Rome-criteria III de gouden standaard voor de diagnose van PDS.
Sommige producten kunnen triggers zijn voor PDS-patiënten en zorgen voor vervelende buikpijn. Knoflook, ui, koolsoorten en zuivelproducten bijvoorbeeld. Deze voeding kan gasvorming in de darmen veroorzaken. Omdat de klachten zo uiteen lopen bestaat er geen algemeen voedingsadvies.
De diagnose PDS kan worden gesteld door de (huis)arts. Dit gebeurt aan de hand van een aantal criteria. De huisarts of specialist beoordeelt aan de hand van uw klachten of aanvullend onderzoek nodig is om andere aandoeningen uit te sluiten.
Het meest kenmerkende symptoom van prikkelbare darm syndroom is zeurende, krampende of stekende pijn in de buik. Deze kan zeer hevig zijn. Een deel van de patiënten heeft vooral 's avonds en 's nachts buikpijn, al dan niet gepaard gaande met aandrang.
Een van de belangrijkste oorzaken van prikkelbare darm is een verstoorde darmflora. Elke dag yoghurt eten is een eenvoudige en goedkope manier om de darmflora te verbeteren.
Elke ochtend vóór het opstaan een zachte buikmassage van minstens 3 minuten. Maak met beide handen lichte bewegingen met de wijzers van de klok mee. Meteen daarna en nog terwijl u ligt een groot glas goed heet water drinken. Elke ochtend op een min of meer vast tijdstip naar de wc gaan.
Je kan op het toilet naar voor en naar achter wiegen om met de buikspieren de darmen 'pompend' te ledigen. Maak er een gewoonte van vezelrijke voedingsmiddelen te gebruiken zoals volkorenbrood en andere volkorenproducten (bv. muesli, havermout), peulvruchten, groenten (300 g per dag) en fruit (2 stukken per dag).
Buikpijn is de meest voorkomende klacht bij PDS. De pijn kan overal in de buik zitten, vaak rond de navel of onder in de buik, maar kan ook uitstralen naar de rug of de zij. De hevigheid van de pijn verschilt per persoon en periode. De pijn kan zeurend zijn of juist bestaan uit hevige krampen of steken.
Een prikkelbare of spastische darm komt vaak voor. De klachten van het prikkelbaredarmsyndroom (PDS) kunnen buikpijn zijn, een opgezette buik en last van uw darmen. Om te weten of u PDS heeft, hoeft u niet naar het ziekenhuis. Met de informatie op deze pagina en een gesprek met uw huisarts wordt het vaak al duidelijk.
De meest voorkomende zijn buikpijn, buikkrampen en een opgezette buik of opgeblazen gevoel. Ook hebben patiënten vaak last van winderigheid en problemen met de ontlasting. Denk hierbij aan diarree of juist verstopte darmen, ook wel obstipatie genoemd.
PDS gaat gepaard met een afwijkend ontlastingpatroon. Sommige mensen hebben last van verstopping, diarree of een plotselinge niet houdbare aandrang. En weer anderen hebben een ontlastingpatroon waarbij verstopping en diarree elkaar afwisselen.
Andere aandoeningen die kunnen lijken op PDS
Zoals: ACNES (beknelde zenuw in de buikwand): als de pijn altijd op een plek zit en je die met één vinger kan aanwijzen, zie www.stichtingacnes.nl. Endometriose (woekering van het baarmoederslijmvlies): zie www.endometriose.nl.
Onoplosbare vezels trekken als een spons water aan. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat de onoplosbare vezels voor buikklachten kunnen zorgen bij sommige mensen met PDS. Deze vezels zitten in veel gezonde producten, zoals aardappelen, bananen, maïs, wortels, bonen, koolsoorten, bepaalde tarweproducten en appels.
Veel meer groente en fruit eten. De oplosbare vezels in groente en fruit voeden de goede bacteriën in je darmen en kunnen dus je microbioom (darmflora) verbeteren. Ook zorgen de vezels ervoor dat de ontlasting stevig, zacht en soepel wordt: niet te dun en niet te hard.
Bij PDS kan er te veel spanning en krampen zijn van de spieren in de darmen. Spasmolytica kunnen deze spanning en krampen verminderen. Voorbeelden zijn mebeverine (Duspatal) en scopolaminebutyl (Buscopan). Raadpleeg de bijsluiter voor de juiste dosering.
Bij IBD is er sprake van zichtbare ontsteking of schade aan de darmen, terwijl er bij IBS sprake is van meerdere symptomen die met de darmen te maken hebben (buikpijn, diarree, constipatie, een opgeblazen gevoel). Bloedonderzoek levert echter normale waarden op en er is niets te zien bij endoscopie/colonoscopie of röntgenfoto's .
In plaats daarvan wordt bij de diagnose van PDS doorgaans een grondige beoordeling van de symptomen, de medische voorgeschiedenis en soms ook een dieetonderzoek uitgevoerd, vaak aan de hand van de criteria van Rome. Er wordt dus niet vertrouwd op beeldvormende technieken zoals een coloscopie.
Ja, PDS kan bloedingen bij aambeien veroorzaken . Dit komt doordat persen tijdens de stoelgang of langdurig op het toilet zitten de druk in je rectum kan verhogen en een aambei kan verergeren. Frequente diarree kan ook bloedingen bij aambeien veroorzaken.