Een lichte plaats, maar in de schaduw van direct zonlicht, wordt aanbevolen voor de teelt. Sterke zon kan bladeren onder glas verbranden. Buiten daarentegen genieten paprikaplanten van de zon. Een goed doorlatende, voedzame grond met voldoende vocht en een middelhoog voedingsgehalte is geschikt als substraat.
De paprika plant houdt van veel zon, dus als het plantje een dag of twee in een grotere pot staat mag deze gewoon in de volle zon staan. Let er wel op dat het met zonnig weer niet te warm wordt. Als de temperatuur te vaak boven de 30 graden komt, krijg je hard, leerachtig blad en stopt de plant met groeien.
Paprika's behoren tot de meest warmteminnende groentegewassen die zeer gevoelig zijn voor koude. Wanneer u paprika's kweekt, zoek dan een zonnige, beschutte plek, het liefst onder glas. Buiten vragen paprikaplanten een absoluut zonnige en warme standplaats, het liefst in de regen- en windschaduw.
Een paprikaplant heeft heel veel water nodig om zijn vruchten te kunnen vormen. Vooral in de zomermaanden kan het gebeuren dat de potgrond sneller uitdroogt. Daarom raden we je aan om steeds met je vinger de vochtigheid van de grond te controleren. Als de grond nog vochtig is, hoef je geen water te geven.
Als je 5 rijpe paprika's per plant heb, mag je best tevreden zijn. Zie er tijdens de groei op toe, dat je niet teveel bloemetjes krijgt. Ieder bloemetje staat voor een paprika.
Te warm en te droge lucht
Na een hete dag met een lage luchtvochtigheid kan het zijn dat de planten stress krijgen en zichzelf beschermen door hun bladeren te krullen als een soort schild voor de droge en hete lucht. In ons klimaat hebben we meestal een hoge luchtvochtigheid op van die warme dagen.
Voor het kweken van paprika's heb je geduld nodig: het duurt enkele maanden voordat de vruchten rijp zijn om te oogsten. De groene paprika's zijn het snelst te oogsten: ongeveer vier maanden na het zaaien. Bij alle andere kleuren paprika's duurt het langer voordat je kan oogsten.
Paprika is, in tegenstelling tot tomaten, niet gevoelig voor regen en hoeven niet opgebonden of gediefd te worden. Soms is het wel handig om de planten van een centrale steunstok te voorzien, zeker wanneer ze zwaar beladen zijn met vruchten.
Paprika goede buren
Paprika kweken kan goed samen met basilicum, majoraan oregano, peper, tomaat, zonnebloem, mosterd, als je gebruik maakt van combinatieteelt.
Een tomaat schijnt een stof af te scheiden waarmee hij schadelijke insecten op afstand houdt. Dat veroorzaakt ook de geur en de kleur op je handen als je het blad aanraakt. Het verhaal gaat dat komkommers daar niet tegen kunnen.
Op het moment dat de paprika's een kleur krijgen, zijn ze rijp. Dit kan geel, oranje, chocolade bruin of rood zijn naargelang de paprikasoort. De smaak is verschillend naargelang de kleur van de paprika. Geel en oranje zijn zachter van smaak dan rode paprika's.
Tomaten scheiden namelijk een stofje af dat ervoor zorgt dat wortels minder goed groeien. Combineer je deze twee soorten met elkaar, dan zul je merken dat je worteloogst tegen gaat vallen. Ook bij paprika zaaien kun je rekening houden met slechte buren: zaai je paprika niet naast knolsoorten, bonen of knolvenkel.
Een lichte plaats, maar in de schaduw van direct zonlicht, wordt aanbevolen voor de teelt. Sterke zon kan bladeren onder glas verbranden. Buiten daarentegen genieten paprikaplanten van de zon. Een goed doorlatende, voedzame grond met voldoende vocht en een middelhoog voedingsgehalte is geschikt als substraat.
Als de plantjes naast de eerste 2 kiemblaadjes twee echte blaadjes hebben, kun je ze verspenen: ieder apart in een groter potje zetten. Bijvoorbeeld een potje van 9cm. Let goed op dat je de worteltjes niet beschadigt. Ik gebruik daar meestal ook nog de zaai- en stekgrond voor.
Toppen doe je wanneer het plantje zo'n 4 tot 6 echte blaadjes heeft. Wacht niet te lang, want dan kost het de plant te veel energie om zich opnieuw te vertakken.
Paprika bijvoorbeeld kan wel 3-4 weken nodig hebben om rood of geel te worden. Daarom zijn groene paprika's vaak veel goedkoper dan de gekleurde.
Kaneel in de grond
Ook bij het planten van stekjes en het verpotten van (oude) planten strooi je een snuf kaneel op de wortels van de planten om ze te helpen opbloeien. Gebruik kaneel in plaats van plantenvoeding. Handig wanneer je geen plantenvoeding in huis hebt, maar je plant wel een oppepper kunt gebruiken.
Omdat paprika's een lange groeiperiode nodig hebben, begin je al vroeg in het jaar met zaaien. Paprika zaaien binnen doe je het beste tussen januari en maart. Dat geeft je plant voldoende tijd om uit te groeien tot een sterke paprikaplant die in de zomer veel vruchten geeft.
Een paprika is een kruidachtige, niet winterharde plant. Eigenlijk is ze een heester en de paprika zelf is een bes. Een paprika is onrijp ook eetbaar; ze is dan minder zoet en eerder kruidig met een klein bittertje.
Bemesting. Een organische bemesting werkt het beste bij de teelt van paprika. Gebruik hierbij rijpe compost en verteerde stalmest. Wanneer de grond te droog of zout is, blijven de plant en vrucht klein en worden de bladeren zeer donkergroen.
Je kunt dit testen door een stokje in de grond te steken en te checken of deze er vochtig uitkomt of niet. Hoe zie ik dat mijn plant te weinig water krijgt? Een plant die te weinig water krijgt, ziet er treurig uit. Op plekken waar de stengels en het blad dun zijn, gaat de plant vaak slap hangen.
Omdat de paprika absoluut niet van koud weer houdt, mogen de planten pas na 12 mei (IJsheiligen) in de volle tuingrond gezet worden. Bij een temperatuur onder 20 graden groeien de planten niet of nauwelijks. De eerste weken buiten zullen de planten dan ook maar langzaam groeien.
Snoei de planten liever niet, verwijder alleen lelijke/dode bladeren/takjes. Geef minimaal water en zet ze in een raamkozijn bij maximaal 10 tot 12 graden. Na de winter snoei je de planten in maart terug, geef ze voeding en meer water, en zet ze warmer tot ze in mei weer naar buiten kunnen.