In deze blog geven wij een korte geschiedenis van het knapperige, halve maan gevormde broodje die we allemaal kennen. Mensen denken vaak dat de croissant uit Frankrijk afkomstig is, maar niets is minder waar. De croissant komt oorspronkelijk uit Wenen, de hoofdstad van Oostenrijk, en dus niet uit Frankrijk.
Een op de croissant gelijkend baksel wordt van oudsher Kipferl genoemd en is ontstaan in Oostenrijk, het wordt al vermeld in de 13e eeuw. De croissant werd rond 1839 geïntroduceerd door de Weense zakenman August Zang toen hij in Parijs de Boulangerie Viennoise (Weense bakkerij) opende aan de Rue de Richelieu.
Het schijnt trouwens dat de croissant helemaal geen Franse, maar een Oostenrijkse uitvinding is. Hij stamt uit het jaar 1683 toen de Sultan van het Ottomaanse Rijk, Mehmed IV, de oorlog verklaarde aan Keizer Leopold de Ie van Oostenrijk met de voorspelling dat hij hem in mootjes zou komen hakken.
In tegenstelling tot wat velen denken, is de croissant geen Franse uitvinding. De basis van dit maanvormige broodje ligt in Oostenrijk en Hongarije. Viennoiserie betekent letterlijk vertaald dan ook 'dingen uit Wenen'. Tijdens de belegering van Wenen in 1683 werd de stad door duizenden Ottomaanse soldaten omsingeld.
De flamboyante Marie Antoinette, echtgenote van koning Louis XVI, introduceerde de croissant vanuit Oostenrijk in Frankrijk, beweert de legende. De minder tot de verbeelding sprekende versie is, dat de croissant werd meegebracht door de Weense zakenman August Zang, eigenaar van Boulangerie Viennoise in Parijs.
Hoewel de Franse croissant wereldberoemd is, is de oorsprong ervan terug te voeren op de Oostenrijkse kipferl, een halvemaanvormig gebakje dat dateert uit de 17e eeuw. De Italiaanse versie – de cornetto – ontstond in de 18e eeuw, aangepast aan lokale ingrediënten en voorkeuren.
Van oudsher zijn croissantjes officieel krom, maar zijn eerst nog volledig met roomboter gemaakt. Later hebben de Fransen het vervangen door margarine, omdat roomboter te duur werd voor de gewone man. De gebogen croissants die je nu in Frankrijk koopt zijn daarom nog altijd met (een toevoeging van) margarine gemaakt.
Een cornetto (niet te verwarren met het ijsje!) is Italië's antwoord op de croissant. Letterlijk zelfs, want het betekent 'kleine hoorn'.
Franzbrötchen - letterlijk 'Frans broodje' - is een klassiek broodje uit Noord-Duitsland dat een beetje lijkt op een croissant. De oorsprong kan worden herleid tot het begin van de 19e eeuw tijdens de belegering van Hamburg door Napoleontische troepen. Het is een beetje als een Duitse croissant!
Cornetto werd in 1959 geboren, toen Spica, een Italiaanse ijsfabrikant uit Napels , met een baanbrekende innovatie kwam: het creëren van 's werelds eerste verpakte ijshoorntje door de wafel van het ijs te isoleren met een speciale laag chocolade.
Fransen eten hun croissant als ontbijt, meestal zonder iets erop. Wel soppen ze 'm lekker in een kop koffie. Een lik mooie jam of marmelade mag, al is het niet heel gebruikelijk in het land zelf. Boter is een no-no – het broodje zit van zichzelf al boordevol boter.
Nee, croissants zijn niet haram in de Islam.
De uitslagen van de eerste editie van “De Lekkerste Croissant van Nederland” lagen dicht bij elkaar. Henrik Wullems van De Ambachterij in Schoonrewoerd won de wedstrijd. Hij werd gevolgd door Maurice Petitjean van Le Petitjean in Rotterdam en Dré Eversteijn, eigenaar van Banketbakkerij Wesseling in Leidschendam.
Nog voordeliger is een bezoek aan de bakker: een croissant kost rond 1,20 en een hele baguette 1,60 euro.
De vorm croissant is het tegenwoordig deelwoord van het Franse werkwoord croître ('groeien'). Het betekent letterlijk 'groeiend', maar het wordt ook gebruikt in de betekenis 'wassende maan'. Het Franse croissant 'halvemaanvormig broodje', is een vertaling van het Duitse Hörnchen 'halvemaantje'.
Voor de diverse klanten gebruikt het bedrijf verschillende recepten: van croissantjes met 12 procent boter tot wel 30 procent boter. Toch is het prijsverschil niet zo groot: tussen een croissant met een boterpercentage van 12 of 24 procent gaat het om enkele centen.
In deze blog geven wij een korte geschiedenis van het knapperige, halve maan gevormde broodje die we allemaal kennen. Mensen denken vaak dat de croissant uit Frankrijk afkomstig is, maar niets is minder waar. De croissant komt oorspronkelijk uit Wenen, de hoofdstad van Oostenrijk, en dus niet uit Frankrijk.
Zuurdesem geeft echt een kenmerkende, complexe smaak aan brood. Die smaak ontstaat door het natuurlijke fermentatieproces. Waar gistbrood vaak neutraal en zacht smaakt, heeft zuurdesem een diepere en rijkere smaakbeleving.
Denk bijvoorbeeld aan Käsespätzle, een hartig gerecht met eiernoedels en gesmolten kaas, of Schwarzwälder Kirschtorte, de beroemde chocoladetaart met kersen en slagroom. Ook de Currywurst, een bratwurst met currysaus, is niet te missen en is vooral populair in Berlijn.
Italianen zweren bij een espresso na de avondmaaltijd omdat **melk veel moeilijker verteert. Bovendien eten Italianen 's avonds meestal heel uitgebreid, met antipasti, primi piatti en secondi piatti. Daarom is een eenvoudige caffè een betere keuze dan een cappuccino volgens hen.
In Italië zorgen ze ervoor dat de dag al goed begint door 's ochtends te genieten van een cappuccino e brioche (een klein zoet broodje, zoals een croissantje gevuld met room of jam).
'Allora' is een van de woorden waarmee bijna iedere gesproken Italiaanse zin begint. Het heeft geen werkelijke betekenis, maar wordt gebruikt om de aandacht te krijgen voor datgene wat gezegd gaat worden. ', 'Zucht, zeur niet zo', is het onvermijdelijke antwoord.
Als het een gewone croissant is, met blote handen, geen bestek, verder doe je wat je wilt (zolang je het niet in je neus stopt of wat dan ook). Als het een "maaltijd" croissant is (zoals kaas/ham) dan met een vork en mes.
Franzbrötchen lijken een beetje een mix van de Scandinavische kaneelbroodjes en Franse croissants. Maar je vindt ze veel in het Duitse Hamburg. Heerlijk voor bij het ontbijt, maar ook als lekkernij bij de koffie.