Steaks, schnitzels en braadstukken van rundvlees kan je gewoon eten als ze nog roze of rood van binnen zijn, zolang ze van buiten maar gaar zijn. Het is dus extra belangrijk dat het gaat om vlees uit één stuk. Hamburgers, gehakt en worsten vallen hier niet onder en zijn beter om door te bakken tot het helemaal gaar is.
Voor kip en vlees zoals gehakt, hamburgers en worst geldt: verhit het door en door voordat je het opeet. Daarmee voorkom je een voedselinfectie. Een uitzondering: vlees uit 1 stuk van runderen en varkens (varkenshaas, biefstuk, rosbief) kun je rosé eten. Maar ook bij dit vlees is doorbakken de meest veilige keuze.
Wanneer dat in aanraking komt met lucht of wordt gesneden, kleurt het rood. Als je het kookt, kleurt het steeds donkerder. Rood 'bloed' in je biefstukje betekent dat simpelweg dat het op minder hoge temperatuur is bereid.
Meestal als je biefstuk bakt laat je ook het midden rauw, anders kan het taai en droog worden. Ook zonder er wat mee te doen kan ook maar smaakt minder lekker, het kan zelfs bloederig smaken.
De verschillende gaarheidsgraden van vlees bepalen de textuur, smaak en sappigheid van je steak. Er zijn vijf standaard gaarheidsgraden: rare (49-52°C), medium-rare (52-55°C), medium (55-60°C), medium-well (60-65°C) en well done (65°C+).
Rood vlees is een goede bron van eiwitten, ijzer en zink. Rood vlees past in kleine porties in een gezond voedingspatroon. Ons advies is om per week niet meer dan 350 tot 500 gram rood vlees te eten. Dat is het gewicht na het bereiden.
Welke risico's zitten er aan rauw rundvlees? Het grootste gevaar van rauw rundvlees is bacteriële besmetting. Rundvlees kan bacteriën bevatten die schadelijk kunnen zijn voor je gezondheid, vooral als het niet op de juiste manier is behandeld.
Schroei het vlees op een hoog vuur in 1 minuut per kant goudbruin. Zet het vuur lager en bak de biefstuk nog een minuut of 3 – 4 voor een medium garing. Houd je van rare houd dan 3 minuten aan. Liever doorbakken dan is 6 minuten een goed uitgangspunt.
Vergeleken met andere wildsoorten heeft hertenvlees een milde smaak en het is licht verteerbaar. Het vlees mag je rood eten en daarom bereiden wij het vlees het liefste medium-rare.
Biefstuk moet een gezonde roze of licht kersenrode kleur hebben. Als de kleur van het vlees donkerder dan dat is en zelfs richting donkerrood gaat, is de kans groot dat het vlees afkomstig is van een melkkoe. Dat vlees is over het algemeen taai en smakeloos.
Het vlees in het midden van de verpakking komt niet in aanraking met zoveel zuurstof. Daardoor heeft het ook paarse tinten, die grijs kunnen lijken naast de rode stukjes. Zolang dat de enige verandering is, is het vlees veilig om op te eten. Deze kleurveranderingen treden ook op bij charcuterie.
- Vers rundvlees is mooi rood, terwijl bedorven rundvlees grijzig of groenachtig kan worden. - Vers varkensvlees is roze, maar kan bij bederf een groene of grauwe tint krijgen. - Kip en ander gevogelte worden glazig of krijgen een grijsachtige kleur als ze niet meer goed zijn.
“Myoglobine heeft een felrode kleur wanneer het met zuurstof bindt. Wanneer het eiwit niet met zuurstof bindt, heeft het eerder een paarsrode tint. Dat zie je wel eens bij de slager of in de supermarkt. Een stuk vlees dat vacuüm verpakt werd, ziet er soms eerder paarsrood uit”, duidt de expert.
Dat wil zeggen, oppervlakken van rundvlees kunnen worden besmet door pathogene micro-organismen, maar deze kunnen niet in het spierweefsel doordringen. Dit verklaart ook waarom steak veilig rauw gegeten kan worden, maar gehakt meer problematisch kan zijn, omdat je het oppervlak mengt met het binnenste.
Bewerkt (rood) vlees is over het algemeen ongezonder dan onbewerkt (rood) vlees. Tijdens de bewerking wordt namelijk vaak veel zout toegevoegd. Daarnaast kunnen door de bewerking van deze vleeswaren kankerverwekkende stoffen ontstaan. Deze stoffen kunnen cellen beschadigen in ons lichaam, wat tot kanker kan leiden.
Vlees uit één stuk van rund of varken, zoals biefstuk, kan rosé gegeten worden, maar doorbakken is de meest veilige keuze. Jonge kinderen, ouderen, mensen met een verminderde weerstand en zwangeren wordt afgeraden rauw vlees te eten, zoals tartaar en carpaccio. Dit zijn risicovolle producten.
Deze klachten beginnen vaak tussen de 12 en 96 uur na het eten van besmet voedsel. Meestal gaan deze klachten na drie tot zeven dagen vanzelf voorbij. Soms hebben mensen die besmet zijn met salmonella ook last van: hoofdpijn.
Er is niet uit te sluiten dat er wel eens salmonella op rauw vlees zit. Het risico op ziek worden is klein: zolang het vlees goed wordt verhit voordat het wordt gegeten en kruisbesmetting wordt voorkomen.
Steak is rood vlees (vaak rundvlees), wat betekent dat bacteriën niet diep in het vlees kunnen dringen. Zolang het oppervlak goed aangebraden is, kun je technisch gezien steak zo rauw eten als je wilt. Bijvoorbeeld Blue Rare.
Daardoor is er nauwelijks bloed, zelfs niet in de meest verse steaks . Het is ook onjuist om te zeggen dat een rare steak "bloederig" is. Een rare steak ziet er bloederig uit omdat de myoglobine nog niet met hitte heeft gereageerd om van kleur te veranderen.
Vlees belast de darmen omdat het moeilijk te verteren is. Vooral de stof haem in rood vlees is een belasting voor de darmen. Het eten van meer dan 500 gram rood vlees per week (rund-, varkens- en lamsvlees) is een risico voor het ontwikkelen van darmkanker.
Onderzoek toont aan dat mensen die rood vlees eten een hoger risico lopen op overlijden aan hart- en vaatziekten, beroertes of diabetes . Bewerkt vlees verhoogt ook het risico op overlijden aan deze ziekten.