De aardbei is een rode, beetje hartvormige schijnvrucht. Bij de meeste vruchten zitten de zaden binnenin, maar bij de aardbei zitten ze aan de buitenkant. Deze zaadjes liggen een beetje in een kuiltje, om te beschermen. De zaadjes zijn meestal groenachtig.
Vanuit botanisch oogpunt is de aardbei een samengestelde vrucht. De eigenlijke vruchten die de plant produceert, zijn de kleine gele korrels (de zaden in het rode vruchtvlees). Wat wij in de volksmond een aardbei noemen, is dus een zogenaamde valse vrucht.
Het kroontje verraadt de herkomst van de aardbei. Aardbeien met een flinke groene pluim komen uit het buitenland, degene met een puntig, groen kroontje is een Hollandse aardbei. De stekjes die gaan groeien dragen na een paar weken bloemen. Dan is er werk aan de winkel voor de bijen en hommels.
Aardbeien bevatten veel vitamine C in en foliumzuur en maar weinig koolhydraten en calorieën (5 gram koolhydraten en 29 kilocalorieën per 100 gram aardbeien). Het eten van aardbeien verkleint (net als andere soorten fruit) het risico op diabetes type 2.
Staan aardbeien in de Schijf van Vijf? Aardbeien staan net als andere fruitsoorten in de Schijf van Vijf. Voor volwassenen geldt het advies om minimaal 2 porties fruit per dag te eten. Dat komt neer op 200 gram fruit of meer.
Over het algemeen geldt als dagelijkse portie ongeveer 1 kopje of acht middelgrote aardbeien . Het beste is om aardbeien (of ander fruit) met mate te eten. Als u te veel fruitsuikers en vezels binnenkrijgt, kunt u last krijgen van spijsverteringsklachten zoals maagpijn, een opgeblazen gevoel, diarree of gasvorming.
De Romeinen hebben nooit de zoete, sappige aardbei die wij kennen gegeten. Onze voorouders kenden wel wilde bosaardbeien, want die werden zo'n 2000 jaar geleden al benoemd door dichters als Vergilius en Ovidius. De bessen waren toen echter klein en smaakloos.
Drie soorten (Fragaria vesca, Fragaria moschata en Fragaria viridis) staan bekend als wilde aardbeien. Archeologisch bewijs toont aan dat mensen deze soorten al sinds het Neolithicum eten.
In combinatie met andere emoji's zoals rode rozen en champagne staat het symbool voor romantiek en kan het ook meisjesachtig plezier (een dagje spa, iemand?) en verwennerij betekenen . Het is ook populair in de lente en zomer, vooral rond 4 juli, wanneer aardbeientaart op ieders menu staat.
Waarom heet een aardbei eigenlijk zo? Leuk weetje: 'Aard' komt natuurlijk van het feit dat de plant laag bij de grond groeit. En 'bei' zou zijn afgeleid van het Franse 'baie', oftewel bes.
Botanisch gezien is het geen bes, maar een samengestelde accessoire vrucht, omdat het vruchtvlees afkomstig is van de bloembodem . Elk zichtbaar zaadje aan de buitenkant van de aardbei is in feite een dopvrucht, een botanische vrucht met een zaadje erin.
Zomerfruit zoals braambessen, aardbeien, blauwe bes, rode bes en frambozen zijn rijk aan vezels. Vezels dragen bij tot een goede werking van onze darmen. Ze komen onverteerd in de dikke darm terecht waar ze bijvoorbeeld zorgen voor meer of voor een soepelere stoelgang.
Aardbeien zijn erg gezond en bevatten veel antioxidanten en vitamines. Ze bevatten ook weinig calorieën, slechts ongeveer 32 calorieën per half kopje.
In de algemene taal en in culinaire termen wordt met fruit doorgaans de met zaden verbonden vlezige structuren (of producten) van planten bedoeld die doorgaans zoet (of zuur) en eetbaar zijn als ze rauw zijn , zoals appels, bananen, druiven, citroenen, sinaasappels en aardbeien.
Terwijl Amerikaanse aardbeien meestal zuur zijn, hebben Japanse aardbeien een rijke zoetheid met een milde zuurgraad. Veel mensen die Japanse aardbeien hebben geproefd, zeggen dat ze sappiger en malser zijn dan de aardbeien die gewoonlijk in de VS worden gegeten.
Aardbeien zijn net snoepjes, maar vormen wel degelijk een goede aanvulling in je dagelijkse eetpatroon. “Net als veel andere fruitsoorten bevatten aardbeien veel nuttige stoffen. Ze zijn rijk aan vitaminen, mineralen en vezels. Bovendien bevatten ze weinig calorieën”, legt de diëtist uit.
Beverwijk werd al gauw dé stad van de aardbeien.
Om te beginnen is de aardbei geen vrucht maar een schijnvrucht: de échte vruchten zijn de minuscule pitjes aan de buitenkant. Dat geldt ook voor bosaardbeitjes (Fragaria moschata en Fragaria vesca), die de meeste tuinierders en wandelaars zullen kennen, maar die nauwelijks te koop aangeboden worden.
Ontbijt, lunch en diner
Romeinen die het zich konden veroorloven, aten drie keer per dag. Het ontbijt was licht en bestond uit honing en brood – grof voor de armen, wit voor de rijken – soms aangevuld met dadels en olijven.
Ongeveer 8-10 weken na het planten rijpen de eerste aardbeien. Oogst de aardbeien als ze mooi rood zijn en al een beetje zacht worden.
Gezellig 's avonds voor de televisie! 's Avonds fruit eten zou goed zijn voor je nachtrust. Aardbeien, kersen, bananen en nectarines in het bijzonder bevatten een beetje van het slaaphormoon melatonine, waardoor je rustig in slaap kunt vallen.
De aardbei groeit bodembedekkend als je de ruimte geeft. Je kunt de aardbei, het blad, de bloemen en het zaad eten. Totdat de Bosaardbei bloemen krijgt kun je het minder smakelijke blad eten als rauwe bladgroente. Je kunt het blad beter gebruiken als ingrediënt voor een theemengsel.