Een pizza heeft een grote, platte bodem die snel kan verbranden. Je hebt een zeer hoge temperatuur nodig om je pizza goed te krijgen, namelijk ongeveer 300 graden Celsius, en dit betekent dat het risico al snel ontstaat dat je pizzabodem verbrandt.
Naarmate je de pizzasteen gebruikt zal deze donkerder worden en kunnen er wat vlekken ontstaan. Dit is volkomen normaal en heeft geen invloed op de smaak van de pizza's. De vlekken zijn ook niet onhygiënisch. De hoge temperaturen in de oven doodt ziektekiemen en andere ziekteverwekkers.
Wanneer je pizza bakt in een gloeiend hete houtoven, wil je eigenlijk dat het deeg zo min mogelijk bakt en bruint om aanbranden te voorkomen. Dezelfde principes gelden ook als je pizza bakt in een hete oven thuis op een pizzasteen of -ijzer. Je kunt overwegen om de olie weg te laten, of in ieder geval de hoeveelheid in het deeg te verminderen .
Als je probeert de bloem op je korst te verbranden, moet je rijstmeel gebruiken en GEEN semolina om de pizzaschep te bestuiven. Semolina is erg goed om te helpen met het lanceren, maar als je dek te heet is en je problemen hebt omdat de bloem verbrandt, dan moet je rijstmeel proberen.
Voorkomen dat je pizza aan de pizzaschep vast plakt
Houd je pizza iets kleiner dan de omvang van de pizza schep, anders is de pizza lastig in en uit de oven te krijgen. Om te voorkomen dat je pizzadeeg aan de schep vastplakt, bestrooi de de schep eerst met bloem of semolina.
De keuze voor de pizzasteen is afhankelijk van de manier van pizza bakken. Wil je meerdere pizza's achter elkaar bakken, kies dan voor een dikke pizzasteen van bijvoorbeeld 3 cm. Deze is een stuk zwaarder. Door zijn dikte blijft de pizzasteen langer warm en kan hij dus meerdere keren een pizza snel en krokant bakken.
Als u voor de eerste keer uw splinternieuwe pizzasteen uit de verpakking haalt, veegt u deze dan met een vochtige doek af en laat hem een nacht drogen. Hierdoor wordt mogelijk fabrieksvuil verwijderd en kan het vocht volledig verdampen.
De ovenstand die je kiest heeft grote invloed op hoe je pizza uiteindelijk smaakt. Een goede pizza heeft net zoveel boven- als onderwarmte nodig. Door te veel hitte van boven kan je kaas verbranden terwijl de bodem nog slap is. Te veel onderwarmte kan je bodem juist te donker worden.
Plaats de pizzasteen in het onderste derde deel van je oven. Leg de pizzasteen altijd op een ovenrooster en niet op een bakplaat - zo zorg je ervoor dat hij van beide kanten warmte kan opnemen. Waarschijnlijk stopt jouw oven rond de 250 °C. Dat geeft niet, want zelfs daarmee kun je geweldige pizza's bakken.
Schrob de pizzasteen met een schone, droge borstel schoon. Neem de pizzasteen vervolgens af met een vochtige doek. Gebruik geen zeep en dompel de pizzasteen nooit onder in (afwas)water. De steen is poreus en zal het water en de zeep opnemen, met een pizza die smaakt naar afwaswater tot gevolg ;-).
Ik draai de oven op 260 graden Celsius en verwarm de koekenpan voor. Ik maak de pizza op een vel bakpapier en schuif dat op de koekenpan. Ik schuif het papier er na 5 minuten uit en laat de pizza nog 4 minuten bakken.
Wel of geen bakpapier op een pizzasteen? Bakpapier is niet gemaakt om warmte vast te houden, maar om vocht tegen te houden. En dit is precies waarom je bakpapier beter niet kan gebruiken bij het bakken van pizza. Als je je pizzadeeg op een stuk bakpapier legt kan het vocht in het deeg niet makkelijk verdampen.
Tip 1: zorg dat je pizzasteen minimaal 250 graden is
Hierdoor warmt je pizza steen geleidelijk op en voorkom je dat hij barst. De beste pizza bak je kort en op hoog vuur. Zorg dus dat de temperatuur van je pizza steen en BBQ tussen de 250 en 350 graden Celsius is.
Een pizza heeft een grote, platte bodem die snel kan verbranden. Je hebt een zeer hoge temperatuur nodig om je pizza goed te krijgen, namelijk ongeveer 300 graden Celsius, en dit betekent dat het risico al snel ontstaat dat je pizzabodem verbrandt.
Laat de pizza op de pizzasteen glijden en bak de pizza in 6-7 minuten gaar en krokant. Controleer na ongeveer 3 minuten of de pizza egaal kleurt. Mocht dit niet zo zijn dan draai je de pizza een kwartslag voor de resterende baktijd.
De perfecte temperatuur voor uw pizzaoven
Dit verschilt per pizza die u graag zou willen bakken. Wilt u graag een Romeinse pizza bakken dan zit de perfecte temperatuur tussen de 300°C en 350°C graden. Heeft u liever een echte Napolitaanse pizza, die worden vaak op een temperatuur van 500°C gebakken.
Waarom 350-400°C ideaal is. Een traditionele Napolitaanse pizza bakt in slechts 90 seconden op extreem hoge temperaturen. Bij 350°C tot 400°C krijgt de bodem die perfecte krokante textuur, terwijl de toppings sappig en smaakvol blijven.
Strooi vlak voordat je de pizza op de pizzasteen schuift wat bloem of maïsmeel op de pizzasteen. Zo plakt het deeg niet en kun je zien hoe heet de pizzasteen is.
Kijk goed uit als je bakpapier gebruikt. Het papier kan namelijk in brand vliegen bij temperaturen boven 220 graden Celsius. Het is ook belangrijk dat je het niet gebruikt wanneer je de ovengrill aanzet of terwijl je de oven voorverwarmt.
Het water-citroen, water-vaatwastablet of water-schoonmaakazijn mengsel verdampt in de oven en weekt het vuil los. Als het goed is kun je na een paar uur het vuil zo met een schone doek verwijderen.
De beste pizzasteen is een biscotto steen. Deze bestaat uit een speciale samenstelling van vulkanische klei en vulkanische as (pozzolana) die zijn herkomst vindt in het gebied rondom de Vesuvius. De stenen worden tijdens het productieproces verhit in een oven die 800-900 graden is, gedurende 24 uren.
Om te voorkomen dat het aan het werkblad of de schieter blijft plakken, moet je de pizza na het beleggen het beste direct op de schieter trekken, direct op de steen schuiven en bakken. Om dit voor elkaar te krijgen, moet je pas beginnen met het vormen en beleggen als je oven heet en "ready to bake" is!
Gebruik de pizzasteen in combinatie met de pandrager & deksel van de BBQ. Bestrooi de steen met wat bloem zodat de bodem niet gaat plakken. Plaats geen bevroren pizza op de steen. De baktijd is afhankelijk van allerlei omstandigheden zoals de dikte van de bodem, gekozen ingrediënten, weersomstandigheden, etc.