Wit uitgeslagen chocolade Als je chocolade niet op de juiste manier bewaart, kan er een witte waas ontstaan. De witte waas ontstaat door sterke wisseling in temperatuur. Doe je de chocolade in de koelkast of zelfs in de vriezer, dan slaat de chocolade wit uit. Deze witte uitslag noemen we ook wel boterkristallen.
Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
Waarom is mijn chocolade nu wit uitgeslagen? De witte uitslag op chocolade, ook bekend als bloom, ontstaat meestal door twee factoren: vochtophoping en temperatuurschommelingen. Wanneer de temperatuur stijgt, smelt de cacaoboter en verplaatst zich naar de oppervlakte, waar het weer stolt als het afkoelt.
Chocolade die een witte waas heeft, lijkt misschien minder smakelijk en verliest aan kwaliteit, maar is niet altijd bedorven. De witte laag ontstaat door een verandering in de structuur van de vetkristallen of de kristallisatie van suiker. Dit proces wordt ook wel vetbloei of suikerbloei genoemd.
De witte waas kan ontstaan zijn door kristallen die aan de oppervlakte ontstaan zijn door het smelten en weer stollen van cacaoboter. Ook de suiker in chocola kan deze witte waas veroorzaken. De smaak zal ook iets minder zijn. Als je de chocolade gaat smelten zal de witte waas ook weer verdwijnen.
Bewaar je chocolade op een donkere en droge plek
Het is inmiddels duidelijk dat chocola onder normale omstandigheden beter niet in de koelkast, in de badkamer of in de buurt van kaas, vlees en vis kan worden bewaard. Kies liever voor een plek waar het donker en droog is.
Hoe herken ik bederf? De chocolade is muf. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Witte uitslag op chocolade is vet dat naar buiten treedt, en niet schadelijk.
Dit wordt vetbloom genoemd. Ook kan de witte waas ontstaan als chocolade bij een te hoge vochtigheidstemperatuur wordt bewaard. Aan het oppervlak condenseert er water, waardoor de suiker oplost. Hierdoor ontstaan er suikerkristallen die een witte waas afgeven, wat ook wel 'suikerbloom' wordt genoemd.
Chocola is namelijk een voedingsmiddel dat niet snel bederft. Het is daarom vaak langer houdbaar dan deze datum. Het kan wel zo zijn dat de smaak, kleur, geur of kwaliteit van het product achteruitgaat, maar je kunt het zonder gevaar voor je gezondheid eten.
De chocolade krimpt niet voldoende
Chocolade die niet vloeibaar genoeg is, zult u moeilijk uit de moulure kunnen halen, wat resulteert in doffe plekken. Kies chocolade met een vloeibaarheid die hoog genoeg is.
Wanneer chocolade te warm wordt, smelt de cacaoboter die in chocolade verwerkt zit. Zodra de chocolade afkoelt, stolt en kristalliseert de cacaoboter. Hierdoor komt die witte waas op de chocolade terecht. De witte waas kan ook verschijnen door een te hoge vochtigheid.
Chocolade tempereren is een proces waarbij je de chocolade smelt en vervolgens afkoelt tot specifieke temperaturen. Dit 'tempereren' zorgt ervoor dat de kristallen in de cacao perfect worden gevormd, wat resulteert in een mooie glans en een goede 'snap' als je de chocolade breekt.
Om witte chocolade te maken wordt cacaoboter gemengd met suiker en melk. Om de smaak te verfijnen kan er bijvoorbeeld vanillearoma worden toegevoegd. Wanneer de ingrediënten goed gemengd zijn, wordt het verwarmd en dien je het mengsel langdurig te roeren.
De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf. Het wordt veroorzaakt door het smelten van de cacaoboter in de chocola. Dit gebeurt, zoals je misschien al verwacht, wanneer chocolade te warm wordt.
Witte chocola is namelijk gevoelig voor hitte. Wanneer het te warm wordt verbrandt het en wordt het korrelig. In de magnetron smelt ik de chocola steeds met intervallen van 10 seconden, zo houd je het goed in de gaten en zorg je ervoor dat het niet te snel gaat en dus te heet wordt.
De meest waardevolle voedingstoffen zitten in het bruine, droge gedeelte van de cacaoboon: ijzer, magnesium, vezels en flavanolen. In witte chocolade zitten deze stoffen dus bijna niet. Wel bevat witte chocolade meer calcium dan een pure reep vanwege de melkpoeder.
“Als je chocolade in de koelkast bewaart en er vervolgens weer uithaalt, is het risico groot dat er condens (kleine waterdruppeltjes) op het oppervlak wordt gevormd. Die lossen de suiker in de chocolade op en kunnen weer uitkristalliseren, wat voor een witte uitslag op de chocolade zorgt.”
Bewaar je chocolade niet in de koelkast
Daardoor kan je chocolade qua structuur en smaak achteruitgaan. Zet je chocolade dus niet in de koelkast, en vermijd ook andere koude of vochtige plekjes.
Witte basterdsuiker wordt gemaakt van fijne suiker, waar invertsuikerstroop aan wordt toegevoegd. Dat is een lichte suikersiroop die de suiker wat vochtiger maakt maar niet doet veranderen van kleur.
Geen enkele suiker is het gezondst. Er zijn namelijk geen gezonde of ongezonde suikers. Of je nu een banaan eet of een glas frisdrank drinkt: je lichaam maakt geen onderscheid tussen toegevoegde suikers of suikers die van nature in voedingsmiddelen aanwezig zijn.
Suiker. Dit is een zoetstof die nooit over de datum gaat. Zowel bruine, witte als in poedervorm. Let wel op (bij name met basterdsuiker) dat je het écht luchtdicht verpakt: zodra er vocht bij komt ontstaan er harde klonten.
Pure chocola gaat het minst snel achteruit, witte het snelst, melk er tussenin: hoe meer cacao en hoe minder vet, hoe houdbaarder. Ranzigheid is er zelden. Oud wordende chocola krijgt eerder een brokkelige structuur of een minder lekkere geur en smaak. Bovenal gaat die er minder lekker uitzien.
Chocolade is een kwetsbaar product en kan het best bewaard worden op een droge, koele plek bij een temperatuur tussen de 14 en 18 graden Celsius. Zoek een donkere plek uit, zoals een keukenkastje, voorraadkast of kelder (als deze niet vochtig is).