De kracht van het kookwater Wel, pastawater zit vol restjeszout en zetmeel van de pasta die je erin kookte. Als je dat water toevoegt aan de pan waarin je je pasta afwerkt én waarin zich een vet – olijfolie of boter – bevindt, ontstaat er een emulsificatie (of culinaire magie).
Waarom je pastawater in je saus moet toevoegen? Het zetmeel in het water helpt bij het verdikken van de saus. Door een scheutje pastawater aan de saus toe te voegen, wordt deze romiger zonder extra ingrediënten te gebruiken. Win win!
Kook je pasta al dente (beetgaar). De pasta behoudt zo zijn stevigheid, waarmee je de kans verkleint dat de pasta aan elkaar plakt. Bewaar een kopje kookwater en voeg dit toe aan je saus. Door het hoge zetmeelgehalte in het pastawater is dit een perfect bindmiddel voor je pastasaus.
De tweede reden waarom je veel meer water dan pasta moet gebruiken, is omdat je wilt dat het water na de toevoeging van pasta niet te veel afkoelt en snel weer kookt. Als je te weinig water gebruikt, zal je pasta enkele minuten in heet, niet kokend water zitten en wordt daardoor plakkerig.
De pasta geeft zetmeel af tijdens het koken. Als je minder water gebruikt, is het water dat overblijft als de pasta gaar is erg zetmeelachtig. Als je minder water gebruikt, moet je meer roeren om te voorkomen dat het aanbakt, maar je kunt eindigen met wat erg zetmeelachtig water om je saus mee in te dikken.
Omdat de pasta zo kort mogelijk in niet-kokend water moet liggen, doet u er het beste aan de pasta snel even los te roeren en dan meteen het deksel op de pan te leggen tot het water weer kookt.
Pasta afspoelen na het koken
Het afspoelen van de pasta kan de smaak en textuur verminderen en de saus hecht zich niet zo goed aan de pasta. Als je de pasta niet meteen gaat serveren, voeg dan een beetje olijfolie toe om te voorkomen dat het aan elkaar plakt.
Géén olie, wél kookvocht
Kortom: wanneer je olie toevoegt aan je gekookte pasta sluit je de pasta eigenlijk af met een laagje olie. Hierdoor kan de pasta vervolgens geen saus meer opnemen, omdat de buitenlaag dicht is terwijl die juist open moet staan.
Door zout toe te voegen aan het kookwater krijgt de pasta al meer smaak terwijl het kookt. In Italië wordt trouwens altijd zout aan het kookwater toegevoegd. Wel belangrijk om even te onthouden is dat je het zout het beste kunt toevoegen als het water kookt. Hierdoor lost het zout sneller in het water op.
De pasta afspoelen met koud water.
Daarmee hecht de saus juist zo goed aan de pasta. Bij koude pastasalades kan dit wel prima.
Doordat je het zout al in het begin van het kookproces gebruikt, zal je gerecht een diepere en meer gelaagde smaak hebben, omdat het zout zo diep kan doordringen. Met gezouten water is alles wel honderd keer lekkerder.
Tomatensaus lang laten koken
Het lijkt zo idyllisch: een grote pan vol tomatensaus die uren op je fornuis staat te pruttelen. Toch verpest je de meeste tomatensauzen zodra je ze langer dan 15 minuten laat borrelen. De smaak van de tomaten vliegt dan volledig uit de saus en er blijft een zurige, rode saus over.
Als pasta in ruim water wordt gekookt, helpt dat te voorkomen dat hij gaat plakken. Olie toevoegen is niet nodig. Voeg, als het water kookt, royaal zout toe (minimaal 1 el). Als je pasta kookt in zout water, heb je na het koken nog maar weinig tot geen zout nodig om het gerecht op smaak te brengen.
Het kookvocht van pasta, ook wel pastawater genoemd, is zo'n bijproduct dat je normaal gesproken meteen weggooit, maar juist goed kunt gebruiken bij het koken. Tijdens het koken neemt het water zetmeel van je pasta over.
De truc om het overkoken te voorkomen is eigenlijk heel simpel: doe alle ingrediënten in het water en leg een houten lepel op de pan. De lepel steunt dus op de randen van de pan.
Een kleine vragenronde leert ons dat (olijf)olie en zout veelal wordt toegevoegd aan pastawater om te voorkomen dat de pasta aan elkaar plakt en dat de pasta eerder gaart.
Pasta wordt vaak te lang of te kort gekookt, wat de smaak en structuur niet ten goede komt. Saus hecht zich moeilijker aan te zachte pasta, bij te lang koken verdwijnt het zetmeel aan de buitenkant en wordt het een prutje.
Koude pastasalades zijn erg populair bij een zomerse barbecue, maar je let er toch maar beter mee op. Volgens het Federaal Agentschap voor de Voedselveiligheid (FAVV) mag je gekookte pasta niet langer dan twee dagen in je koelkast bewaren: "Wie pasta eet die langer dan twee dagen bewaard is, kan erg ziek worden.
De kracht van het kookwater
Wel, pastawater zit vol restjeszout en zetmeel van de pasta die je erin kookte. Als je dat water toevoegt aan de pan waarin je je pasta afwerkt én waarin zich een vet – olijfolie of boter – bevindt, ontstaat er een emulsificatie (of culinaire magie).
Koude pastasalade is heel gezond. Gezonder zelfs dan warme pasta. Dat heeft alles te maken met het zetmeel dat in de pasta zit. Wanneer je pasta namelijk laat afkoelen wordt het zetmeel omgezet in resistent zetmeel, wat zich als een voedingsvezel gedraagt.
Zodra het water afkoelt zouden de vluchtige gassen zich evenals de mineralen weer in het water vestigen. Als het water opnieuw gekookt wordt, zouden gevaarlijke componenten zich verzamelen in plaats van te ontsnappen uit het water. Hierdoor zou het water dan schadelijke stoffen bevatten.
Op het moment dat je de spaghetti in het kokende water laat zakken, dan zwellen de zetmeelkorrels op en knappen ze. Het zetmeel verspreidt zich aan de oppervlakte waardoor de pasta plakkerig kan worden.
Voor sommige theesoorten, zoals zwarte thee en kruidenthee, is kokend water beter geschikt. Echter, voor delicate theesoorten zoals groene en witte thee kan kokend water de bladeren verbranden en een bittere smaak veroorzaken.