Het heeft geen nut om kip te wassen. Donald Schaffner, een professor van voedselwetenschap aan de Rutgers Universiteit waarschuwt voor de gevaren. “Je moet rauwe kip nooit wassen! Je verwijdert er namelijk geen schadelijk bacteriën mee.
Waarom je kip niet moet wassen voor het koken. Ja, verse groenten en fruit moeten vóór de bereiding met koud water worden gewassen, maar rauw gevogelte niet . Maak je geen zorgen: kip goed koken doodt alle ziekteverwekkers. Sterker nog, het is de enige manier om die ziekteverwekkers te doden.
Breng het water aan de kook op hoog vuur en verlaag dan het vuur om de kip zachtjes te laten koken. Kipfilets moeten ongeveer 10-15 minuten koken, afhankelijk van de dikte, terwijl kippendijen en drumsticks 20-30 minuten nodig hebben.
Dit zijn de redenen waarom je je kip niet moet wassen:
Het is een ineffectieve manier om bacteriën van je vlees af te krijgen. Als er pathogenen op je kip zitten blijven er na het wassen meer dan genoeg achter om er ziek van te worden. Kortom, het doet niet wat je wilt bereiken.
Zorg bij het wassen dat het zo weinig mogelijk spettert. Bijvoorbeeld door de kip voorzichtig onder te dompelen in een schaal met water en azijn of citroen. Maak na het wassen het aanrecht, eventueel keukengerei en alle contactoppervlakken (zoals de hendel van de waterkraan) goed schoon met heet water en een sopje.
Was de kip niet.
Vermijd het afspoelen van kip, het weken van kip, het gebruiken van azijn om kip schoon te maken of het gebruiken van zeepsop om kip schoon te maken . Als u keukenpapier gebruikt om het vlees droog te deppen, gooi dat keukenpapier dan onmiddellijk weg en was daarna uw handen.
Spoel de kip niet af onder de kraan, maar maak 'm schoon in een bak met water en azijn/citroen. Maak na het wassen de omgeving schoon met desinfectiemiddel, zoals de kraan, het aanrecht en de wasbak. Maak de kip droog met keukenpapier en gooi dit daarna direct weg.
Het Voedingscentrum raadt het wassen van kip af. De waterspetters en het sap van rauwe kip verspreiden juist ziekmakers door de keuken.
Suriname is een warm land en daar geeft vlees vaak geurtjes. Die geurtjes zetten mensen aan tot wassen.'' Volgens veel Surinamers blijft je kip onrein en niet fris als je het dan niet wast. ,,Dat is een gewoonte die generatie op generatie is overgedragen.
Wassen met zuren
Máár, het wassen van je kip met een zuur ingredient als citroen of azijn zorgt wel degelijk voor een malser stuk vlees.
De chef kiest voor aanbraden in een pan . Dep de gepekelde of gemarineerde kipfilets droog en bak ze op hoog vuur in een koekenpan. Dit klinkt misschien riskant, maar een snelle hittestoot gevolgd door – en dit is cruciaal – de kip laten rusten, voorkomt dat hij te gaar wordt.
Verhit een beetje olie in een koekenpan op middelhoog vuur en dep ondertussen de kipfilets droog. Bestrooi ze met peper en zout en leg ze in de hete olie. Bak de kipfilets nu in 12-15 minuten goudbruin en gaar. Om te checken of je kipfilet gaar is, gebruik je een vleesthermometer.
Een hele kipfilet kook je in 20-25 minuten gaar. Een halve kipfilet moet 15-20 minuten koken. Snijd je de kipfilet in stukken van ongeveer 5 cm of kleiner? Houd dan een kooktijd van 10 minuten aan.
Om te voorkomen dat kipfilet taai en droog wordt, is het vooral belangrijk dat je de kip niet te ver door gaart. Zodra kipfilet de pan in gaat verliest deze namelijk al vocht – en hoe langer je de kip bakt, hoe droger het wordt.
Voor vlees en vis wordt een hoge droogtemperatuur aanbevolen. Daarbij is de droogtijd als indicatie 8 tot 14 uur. Voorbeeld: mager rundvlees, kipfilet en kalkoenfilet in plakjes van maximaal 2 mm dikte gesneden droogt op metalen roosters in drie verdiepingen in 8 uur tijd op 70ºC.
“Je moet rauwe kip nooit wassen! Je verwijdert er namelijk geen schadelijk bacteriën mee. Wat je wel doet is de bacterie van de kip door je keuken verspreiden.” Water zal namelijk door je keuken spetteren en het sap van de rauwe kip wordt verplaatst naar het aanrecht en je gootsteen.
Waarom zou je kip wassen? Mensen wassen hun kip met het idee dat ze bacteriën wegspoelen en omdat ze denken dat het hygiënischer is. Helaas is niets minder waar. Door kip te wassen, verspreid je de bacteriën over je hele keuken.
"Het onderdompelen van pluimveevlees in een chloordioxide-oplossing van de sterkte die in de Verenigde Staten wordt gebruikt, vermindert de prevalentie van salmonella van 14% in controles tot 2%. EU-kipproducten hebben doorgaans 15-20% salmonella."
Het werkt als volgt: je legt de kipfilet met de pees of het witte stukje omhoog. Vervolgens doe je het tussen de tanden van de vork. Je pakt het uiteinde vast met een stukje keukenpapier zodat je wat meer grip hebt, waarna je er aan kunt trekken. Voilà, je ritst de pees zo uit de kipfilet.
Zeep de veren in met babyshampoo of een speciale shampoo voor pluimvee. Neem uw tijd en zorg ervoor dat de hele kip is gewassen. Wees voorzichtig wanneer u het kopje schoonmaakt en zorg ervoor dat er geen zeep in de ogen van de kip komt. Spoel uw kip om de zeep te verwijderen.
Kip is mager vlees.
Ja, er zit wat vet in (in de stukken met vel meer dan in de filets zonder vel) maar het vet in kip is zowat een vierde minder verzadigd dan in rund– en varkensvlees. Daardoor loop je minder kans op hart- en vaatziekten door het eten van kip.
Water en azijn
In Surinaamse kringen is het een goede gewoonte om kip eerst te wassen. Niet om bacteriën van het vlees te krijgen, maar om de geur van bloed en kleine stukjes bot weg te spoelen. Ook sommige barbecue-fans wassen vlees, met name kip, af met een mengsel van water en azijn, of water en citroen.
Wanneer je een hele kipfilet koopt, zit er altijd nog een stuk van de witte pees door het vlees geregen. Deze kun je gewoon opeten, maar is minder smakelijk. Om het te verwijderen kun je natuurlijk het vlees eromheen wegsnijden.
Hoe krijg je kip zo zacht als bij een Chinees restaurant? Bij de Chinese restaurants wordt kip vaak supermals door het te marineren met maizena, eiwit, olie en een beetje sojasaus. Daarna pocheer of roerbak je de kip kort, zo blijft het sappig en zacht.
De makkelijkste manier om je kip echt sappige te krijgen, is door hem low & slow te braden. De kip staat wel langer in de oven, maar verder hoef je niets bijzonders te doen. Kip die je op 165°C braadt, kan niet mislukken. De lage temperatuur zorgt dat het borstvlees en de bouten in 2½ uur langzaam gaar en mals worden.