Het vlees in het midden van de verpakking komt niet in aanraking met zoveel zuurstof. Daardoor heeft het ook paarse tinten, die grijs kunnen lijken naast de rode stukjes. Zolang dat de enige verandering is, is het vlees veilig om op te eten.
Hoe herken ik bederf? Het vlees heeft een afwijkende licht zure geur, is grauw verkleurd of plakkerig. Eet geen vlees dat er raar uitziet of niet goed ruikt. Bewaartip voor dit product Bewaar vlees goed afgedekt onderin de koelkast zodat vleessappen niet op andere producten kan lekken.
Rauw rundvlees heeft idealiter een mooie rode of zelfs paarse kleur en ziet er sappig uit, maar niet nat. Steaks kunnen bruin worden door blootstelling aan zuurstof en toch veilig zijn om te eten, maar pas op voor gelige verkleuring, gekrulde randen of een slijmerig laagje met een groene tint .
Vlees dat stinkt
Vlees dat echt bedorven is, kan behoorlijk stinken. Het kan bijvoorbeeld ranzig ruiken of naar rotte eieren. Vlees dat zo ruikt, kun je niet meer eten. Ook niet als de TGT-datum nog niet is verstreken.
Het eten van bedorven vlees kan leiden tot voedselvergiftiging, wat kan resulteren in misselijkheid, braken, diarree, buikpijn en koorts. In sommige gevallen kan voedselvergiftiging leiden tot ernstige complicaties, vooral bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, zwangere vrouwen en jonge kinderen.
In het beste geval betekent het eten van bedorven vlees simpelweg het eten van vlees dat stinkt en smaakt , aldus de Cleveland Clinic. Maar in het ergste geval kan voedselvergiftiging door gevaarlijke microben in bedorven vlees levensbedreigend zijn.
Wit vlees krijgt langzaam een grijsachtige kleur als het aan zuurstof wordt blootgesteld. Rood vlees krijgt steeds meer een bruinrode kleur als het als het niet meer vers is. Het komt het nog wel eens voor dat sulfiet of andere kleurstoffen aan het vlees worden toegevoegd om het een mooi rood kleurtje te geven.
Biefstuk dat enkele dagen in de koelkast heeft gelegen, kan echter ook grijs worden, wat erop wijst dat het mogelijk aan meer zuurstof in de koelkast is blootgesteld. Dit betekent echter niet per se dat het onveilig is om te eten , vooral niet als het geen onaangename geur of slijmerige textuur heeft.
Als u nog geen laagje vlees op uw biefstuk ziet, maar het een vreemde kleur heeft (bijvoorbeeld meer bruin, geel of groen dan de heldere, paarsrode vleeskleur die het zou moeten hebben), is de kans groot dat het rundvlees bedorven is.
Bedorven vlees is verkleurd en kan een groenachtige of bruinachtige tint hebben . Je kunt ook controleren op slijm op het oppervlak van de biefstuk. Als de textuur slijmerig is, is de biefstuk waarschijnlijk bedorven. Een ander teken dat de biefstuk bedorven is, is de vieze geur.
De bruinachtige kleur betekent simpelweg dat het is blootgesteld aan zuurstof ... wat wel of niet kan betekenen dat je vacuümzak niet perfect is afgesloten. Als je twijfelt over de versheid van je vlees, voel en ruik dan. Als het slijmerig is of meer dan een heel klein beetje plakkerig, gooi het dan weg.
We raden u normaal aan om uw vlees in het koelste gedeelte van uw koelkast te plaatsen (tussen 0 en 4 °C). Zelfs als het vacuüm wordt bewaard zal vlees na maximum 14 dagen niet meer eetbaar zijn. Wij raden u aan om het vlees maximum 10 dagen te bewaren. Natuurlijk is vlees beter als het vers blijft.
Als je je duim en middelvinger tegen elkaar houdt, dan komt er al iets meer spanning op. De muis van je hand voelt nu medium. En als je je duim en ringvinger tegen elkaar doet, voelt het als well-done. Nu je weet hoe een goed gebakken biefstuk voelt, kun je jouw biefstukje in de pan controleren.
Is de TGT-datum van het vlees verstreken, (bijvoorbeeld gehakt of hamburgers 1 of 2 dagen over datum), gooi het dan wel weg. Na die datum is het vlees namelijk niet meer veilig om te eten. Je kunt er ziek van worden vanwege bacteriën.
Bedorven vlees kan namelijk toxisch worden, en dat heeft niets meer te maken met bacterien of zo (die je inderdaad dood kunt bakken) maar gewoon dat het vlees, om het maar simpel te zeggen, onder invloed van verrotting een andere chemische samenstelling heeft gekregen. Dat kan je door verhitting niet meer goed krijgen.
Als vlees er grijs of bruinachtig uitziet, moet je er nog niet onmiddellijk van uitgaan dat het vlees bedorven is.
Kleur. Biefstuk moet een gezonde roze of licht kersenrode kleur hebben. Als de kleur van het vlees donkerder dan dat is en zelfs richting donkerrood gaat, is de kans groot dat het vlees afkomstig is van een melkkoe. Dat vlees is over het algemeen taai en smakeloos.
Voor kip en vlees zoals gehakt, hamburgers en worst geldt: verhit het door en door voordat je het opeet. Daarmee voorkom je een voedselinfectie. Een uitzondering: vlees uit 1 stuk van runderen en varkens (varkenshaas, biefstuk, rosbief) kun je rosé eten. Maar ook bij dit vlees is doorbakken de meest veilige keuze.
Rundvlees hoeft niet kakelvers te zijn en mag wat gerijpt zijn. Het wordt daar zelfs beter van. Door de invloed van licht en zuurstof kan het daardoor wel wat donkerder van kleur zijn.
Verhit de pan op hoog vuur. Laat een scheutje olie heet worden. Leg de biefstuk erin en blijf de pan schudden. “Dan maak je meer contactpunten in de vetstof” heet dat in vaktermen, met als gevolg dat de buitenkant rondom mooier bruin bakt.
Vers of ontdooid verliest vaak nog wat rood vleesvocht. Vaak wordt gedacht dat dit bloed is, maar dat is het dus niet. Het is water met het eiwit myoglobine, dat zuurstof transporteert en een rode kleur heeft.
Waarom verkleurd vlees? De kleur van het vlees wordt met name beïnvloed door een molecuul dat bekend staat als myoglobine. Dit molecuul is een eiwit dat verantwoordelijk is voor het transporteren van zuurstof naar de spieren van de dieren.
Het enige dat je kan doen, is wachten tot de giftige stoffen uit je lichaam verdwijnen. Om de ergste klachten te verlichten, kun je in de tussentijd wel gebruik maken van een aantal andere medicijnen. Bij overgeven of hevige diarree kun je ORS gebruiken om uitdroging te voorkomen.
Vlees belast de darmen omdat het moeilijk te verteren is. Vooral de stof haem in rood vlees is een belasting voor de darmen. Het eten van meer dan 500 gram rood vlees per week (rund-, varkens- en lamsvlees) is een risico voor het ontwikkelen van darmkanker.