Vis, schaal- en/of schelpdieren is een van de meest voorkomende oorzaken van voedselallergie en kan zowel bij kinderen als volwassenen optreden. Een allergie voor vis, schaal- en/of schelpdieren komt vaker voor in landen waar men vaak vis eet. Dit type allergie is meestal niet van voorbijgaande aard.
Een visallergie kan op elke leeftijd ontstaan. Zelfs mensen die in het verleden vis hebben gegeten, kunnen een allergie ontwikkelen. Sommige mensen groeien na verloop van tijd over bepaalde voedselallergieën heen. Maar mensen met een visallergie hebben die allergie meestal de rest van hun leven.
Consumptie van vis kan leiden tot angioedeem, maagdarmklachten, luchtwegklachten, huidklachten en anafylaxie. Vaak komt een combinatie van symptomen voor.
Histamine zorgt voor symptomen zoals misselijkheid, braken, darmkrampen, diarree en hoofdpijn. Wanneer je ziek wordt van vis heet dat 'scombroid-poisoning'. De reactie duurt een paar uur en kan tegengegaan worden met anti-histamines. Deze medicijnen zijn via een apotheek te verkrijgen.
Galbulten (jeuk, roodheid), zwelling van oogleden, lippen, tong, mond en/of keel. Luchtwegproblemen zoals piepende ademhaling, hoesten en benauwdheid. Maagdarmklachten zoals buikpijn en/of krampen, diarree, misselijkheid braken. Duizeligheid, (neiging tot) flauwvallen.
Vis, schaal- en/of schelpdieren is een van de meest voorkomende oorzaken van voedselallergie en kan zowel bij kinderen als volwassenen optreden. Een allergie voor vis, schaal- en/of schelpdieren komt vaker voor in landen waar men vaak vis eet. Dit type allergie is meestal niet van voorbijgaande aard.
Op het moment dat je vissen te veel eten, krijgt je vis een opgeblazen buik en kunnen ze last krijgen van hun zwemblaas. Hierdoor gaan de evenwicht verliezen ze hun evenwicht, waardoor ze scheef of zelfs ondersteboven kunnen gaan zwemmen. In het ergste en trieste geval kunnen ze hieraan overlijden.
Vlees en vis
Dierlijke producten zijn over het algemeen (niet in alle gevallen) wat zwaarder en moeilijker verteerbaar dan plantaardig voedsel. Wil je een lichte maaltijd, kies dan voor bijvoorbeeld kip of vis. Witvis is licht verteerbaar, vette vis als zalm en makreel is wat zwaarder.
Advies: eet vis!
Ons advies is dus: eet vis! Duurzaam geteelde biologische zalm of wilde zalm is aan te bevelen. Kleine vissen, zoals ansjovis, bevatten minder kwik en zijn goedkoper dan zalm. Gekweekte zalm raden we af, deze bevat vaak residuen van chemische stoffen.
Welke klachten je hebt, wanneer en hoe vaak dit voorkomt, kan verschillen per persoon. Veel voorkomende maag-darmklachten bij een histamine-intolerantie zijn: winderigheid, opgeblazen gevoel, buikpijn, krampen, rommelende darmen, misselijkheid, constipatie en diarree.
Vis is vaak makkelijker te verteren dan vlees. Ruil je stuk vlees dus eens wat vaker om voor een vers stukje vis. Kies dan wel voor de magere vissoorten, zoals kabeljauw, tonijn en forel. Vette vissoorten zijn ook gezond, maar kunnen dus wel wat zwaarder op de maag vallen.
Stress-intolerantie is het vermeende onvermogen om om te gaan met negatieve emoties. Dit wordt in verband gebracht met kwetsbaarheid voor verschillende negatieve psychische uitkomsten en wordt ook geassocieerd met vlucht- en vermijdingsgedrag zoals middelenmisbruik, uitstelgedrag en angst.
Wanneer de vis gaat bederven zetten bacteriën die histidine om in histamine. Histamine veroorzaakt binnen twee uur allergische reacties. Die variëren van bonzende hoofdpijn, het heel warm hebben, misselijkheid, jeuk in de mond, tot braken, buikpijn, diarree en hardkloppingen. Dit kan ongeveer twaalf uur lang duren.
Hoe gaat het verder met een voedsel-allergie? Sommige allergieën voor voedsel kunnen overgaan of minder erg worden. Bijvoorbeeld allergie voor melk en ei. Andere allergieën houden de meeste mensen hun hele leven.
Vis is goed voor je gezondheid. Maar te veel is nooit goed. Onderzoekers stelden vast dat mensen die dagelijks vis eten (43 gram/dag) iets vaker een kwaadaardige huidkanker ontwikkelen. Mogelijk komt dat door zware metalen in vis, zoals kwik en arseen.
"Ciguatera is de ziekte die ontstaat door vis te eten die de gifstof ciguatoxine bevat. De symptomen kunnen vrij snel ontstaan en bestaan uit misselijkheid, braken en diarree. Daarna ontstaan verlammingsverschijnselen, omdat het gif op je zenuwstelsel slaat. De bloeddruk gaat omlaag, de hartslag daalt.
Stinkende vis wordt niet gegeten. Daarom is bedorven vis nauwelijks een gevaar voor de volksgezondheid. Verder geldt dat eventuele aanwezig bacteriën en virussen tijdens het koken worden gedood.
Om te bepalen of jij een voedselintolerantie hebt wordt gekeken naar IgG antistoffen. Deze antistoffen zitten in het bloed als jij een product hebt gegeten waarvoor je intolerant bent. Na een tijdje verdwijnen deze antistoffen ook weer uit het bloed. De halfwaardetijd van IgG is ongeveer 2 weken.
Wat is het paraberksyndroom? Bij het paraberksyndroom verwart het afweersysteem allergenen in voedingsmiddelen met allergenen in berkenpollen. Daardoor reageert uw lichaam ook allergisch op allergenen in voedingsmiddelen. Dit is een kruisreactie.
Personen met een visallergie hebben na het eten van vis volgende symptomen: angio-oedeem, maagdarm-, luchtwegen- en huidklachten, tot zelfs anafylaxie toe. Vaak is het een combinatie van symptomen.
Een histamine-intoxicatie komt het meest voor na het eten van vissen behorend tot de Scombroidae, waaronder tonijn, makreel en bonito. Het beeld lijkt op een allergie of vergiftiging, maar is het niet. Het is een lichamelijke reactie op een hoge hoeveelheid exogeen histamine uit de vis.
Binnen 20 minuten nadat de voeding is genuttigd vertoont het lichaam een allergische reactie. Deze reactie treedt meestal op in het maag-darmkanaal (buikpijn, diarree, overgeven), maar kan ook optreden in de huid (eczeem bij baby's), en in de ademhalingswegen (hooikoortsverschijnselen).