Ook chocolade die een witte waas heeft kan in de meeste gevallen nog gewoon gegeten worden. De witte waas geeft wel aan dat de chocolade niet meer helemaal vers is. De smaak kan afwijken en de textuur is wat minder. Chocolade goed bewaren kan een positieve invloed hebben op de smaak en de textuur van de chocolade.
De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf. Het wordt veroorzaakt door het smelten van de cacaoboter in de chocola. Dit gebeurt, zoals je misschien al verwacht, wanneer chocolade te warm wordt.
In het algemeen geldt dat pure chocolade tot wel twee jaar houdbaar kan zijn, terwijl melkchocolade en witte chocolade ongeveer een jaar goed blijven. Om de houdbaarheid van chocolade te verlengen, is het belangrijk om het op de juiste manier op te slaan.
Hoe herken ik bederf? De chocolade is muf. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Witte uitslag op chocolade is vet dat naar buiten treedt, en niet schadelijk.
Het lijkt wel schimmel!
Het ontstaat wanneer chocolade te warm wordt en de aanwezige cacaoboter smelt. Als op een later moment de chocolade weer afkoelt en stolt, kristalliseert de cacaoboter. De vetkristallen zorgen voor die witte waas die je ziet op het oppervlak van de chocolade. Dit noemt men vetrijp of vetbloom.
Om schimmel op chocolade te identificeren, moet u het uiterlijk, de textuur en de geur ervan onderzoeken. Hieronder volgen enkele belangrijke indicatoren: Schimmel heeft meestal een donzige of onregelmatige textuur, zoals te zien is op de foto hierboven. Als u donzige vlekken op het oppervlak van de chocolade ziet, kan het schimmel zijn.
Wit uitgeslagen chocolade
Als je chocolade niet op de juiste manier bewaart, kan er een witte waas ontstaan. De witte waas ontstaat door sterke wisseling in temperatuur.
Is het veilig om chocolade te eten die wit is geworden? Goed nieuws, het is veilig om te eten (mits de houdbaarheidsdatum nog geldig is!)
De makkelijkste en meest voor de hand liggende aanwijzing dat chocolade bedorven is, is te zien aan het uiterlijk. Als je een witte of grijze waas op je chocolade ziet , is de kans groot dat je chocolade een vetbloem heeft. Hoewel dit de glans van je chocolade wegneemt, heeft het geen invloed op de smaak.
De verschijnselen van een chocolade vergiftiging worden veroorzaakt door de methylxanthines. De verschijnselen kunnen optreden vanaf 1 uur tot 4 uur na inname van chocolade, maar soms zijn de verschijnselen pas na 6 uur tot 12 uur waarneembaar. Verschijnselen zijn: Braken en diarree.
“Als je chocolade in de koelkast bewaart en er vervolgens weer uithaalt, is het risico groot dat er condens (kleine waterdruppeltjes) op het oppervlak wordt gevormd. Die lossen de suiker in de chocolade op en kunnen weer uitkristalliseren, wat voor een witte uitslag op de chocolade zorgt.”
De houdbaarheid van Tony's Unlimiteds is 3 maanden en we bewaren je chocobar 2 weken na de productiedag.
Mensen met een cacao–allergie krijgen van alle producten waar cacao in verwerkt zit een allergische reactie, gaande van huiduitslag, jeuk, hoofdpijn tot ademhalingsproblemen. Deze reacties treden meestal binnen enkele minuten, maar soms pas twee uur na het eten van cacao op.
De witte uitslag op chocolade, ook bekend als bloom, ontstaat meestal door twee factoren: vochtophoping en temperatuurschommelingen. Wanneer de temperatuur stijgt, smelt de cacaoboter en verplaatst zich naar de oppervlakte, waar het weer stolt als het afkoelt.
De witte waas kan ontstaan zijn door kristallen die aan de oppervlakte ontstaan zijn door het smelten en weer stollen van cacaoboter. Ook de suiker in chocola kan deze witte waas veroorzaken. De smaak zal ook iets minder zijn. Als je de chocolade gaat smelten zal de witte waas ook weer verdwijnen.
Witte chocolade wordt niet gemaakt van cacaopoeder, maar van cacaovet gemengd met melkpoeder en suiker. Het is juist de cacaopoeder die de gezonde antioxidanten (polyfenolen) bevat. Witte chocolade bevat dus geen stoffen die gezondheidsvoordelen opleveren, daarnaast bevat het ook nog eens veel suiker.
Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
Zo hangt het bijvoorbeeld af van hoeveel cacao de chocola bevat en hoeveel toegevoegde ingrediënten erin zitten. Hoe meer toevoegingen, des te sneller zal de kwaliteit van de chocola verminderen. Pure chocola is dus langer houdbaar en blijft kwalitatief beter na de houdbaarheidsdatum dan melkchocolade of witte chocola.
Waarschijnlijk is hij niet ziek. Oude chocola ziet er soms minder lekker uit, maar bederft niet gevaarlijk.
We raden aan om witte chocolade au bain-marie te smelten. Witte chocolade heeft een heel laag verbrandingspunt van ongeveer 44 ºC. Met de au bain-marie methode heb je de meeste controle over de temperatuur, waardoor het meestal prima lukt om met deze methode witte chocolade te smelten.
Chocolade bevat stoffen zoals theobromine, pherylethylamine en serotonine. Het geeft niet als je ze niet kunt uitspreken, het belangrijkste om te onthouden is dat ze je een gelukzalig gevoel geven. Door chocolade te eten, wordt er ook endorfine in je hersenen aangemaakt.
Wanneer u voedsel consumeert dat veel histamine bevat, of wanneer u rode wijn en chocolade consumeert, neemt het histamine gehalte in de darm sterk toe. Bij mensen met een tekort van het DAO-enzym ontstaan er dan klachten. Men spreekt dan van histamine-intolerantie.
Het eten van chocolade kan zorgen voor vervelende darmklachten zoals een opgezette buik, buikpijn, obstipatie, diarree en gasvorming. Vervolgens kun je ook last krijgen van je maag, oprispingen en misselijkheid. De suiker en melk in de chocolade zijn de grote boosdoeners.
De giftige stof in chocolade is theobromine: dit is een alkaloïde die behoort tot de methylxanthinefamilie. Het is een gif dat door de lever wordt omgezet in een niet-giftige stof. Deze niet-giftige stof wordt weer door de nieren uitgescheiden.
Veel chocola en chocolademelk vergroot de kans op obstipatie. Het is verstandig deze producten, net als de vezelarme etenswaren, slechts heel beperkt te geven aan kinderen met obstipatieklachten. Bruinbrood is dus beter dan wit brood. Groenten en fruit bevatten veel vezels en vergemakkelijken de ontlasting.