Kip gepaneerd en gebakken in de frituur slorpt veel vet op. Geef de voorkeur aan bereidingswijzen waar je minder of geen vetstof voor nodig hebt zoals kip bakken, wokken, kip in de oven, stomen, kip stoven, koken, kip in papillot of kip op de BBQ.
Kip is mager vlees.
Daardoor loop je minder kans op hart- en vaatziekten door het eten van kip. Natuurlijk speelt ook de bereidingswijze een rol: gefrituurde kip is minder gezond dan een gegrild filetje, maar dat had je zelf ook al bedacht. Ook kipbereidingen, zoals kippenworst, zijn vetter dan de pure stukjes vlees.
Broaster® Pressure-Fried Chicken heeft tot 44 procent meer vocht dan de toonaangevende merken open Fried Chicken, en 40 tot 70 procent minder vet en minder calorieën . Gebakken kip heeft een knapperig goudbruin korstje en is mals en sappig tot op het bot.
Maar friet dat gebakken wordt in hard frituurvet (vast frituurvet in pakken) bevat veel verzadigd vet. Verzadigd vet is slecht voor je hart en bloedvaten. Friet bevat ook veel vet. Vetten bevatten veel calorieën en daarom kan je sneller overgewicht krijgen als je er te veel van eet.
Roerbakken. Roerbakken of wokken is één van de meest gezonde manieren om te koken. Met roerbakken gebruik je erg weinig vet en het eten is snel gaar, zodat het verlies aan voedingsstoffen en smaak minimaal is. Je krijgt ontzettend smaakvolle en gezonde gerechten die eenvoudig zijn klaar te maken.
Probeer kip te pocheren. Dit gebruik van indirecte hitte vermindert de hoeveelheid schadelijke chemicaliën en zorgt ervoor dat de kip mals en sappig blijft. Kip stomen op lage temperaturen helpt om vocht vast te houden en voorkomt de vorming van kankerverwekkende stoffen. Je kunt kip ook koken, een eenvoudige en gezonde methode die de kip mals houdt en de hoeveelheid kankerverwekkende stoffen minimaliseert.
Kip en gevogelte kunnen een onderdeel zijn van een gezond voedingspatroon, vooral vanwege de eiwitten, vitamines en mineralen. Het gaat dan om onbewerkte kip, zoals een stuk kipfilet. Goed bewaren en hygiënisch bereiden van kip is belangrijk om de kans op een voedselinfectie te voorkomen.
Airfryers hebben heel weinig olie nodig, waardoor de risico's van koken met olie (PAK's, aldehyden, transvetzuren) beperkt zijn. Vooral de temperatuur en de duur van het koken speelt een rol. De kans op de ontwikkeling van acrylamiden, aldehyden of PAK's neemt toe vanaf 175-180°C.
Regelmatig gefrituurd eten wordt geassocieerd met een hoger risico op hartproblemen . Gefrituurd eten bevat veel verzadigd vet en transvet, waardoor het de vorming van plaque in de slagaders bevordert, wat het risico op coronaire hartziekte, hartfalen, hartaanvallen en beroertes kan vergroten.
De berenklauw of berehap, gehaktbal, frikandel, mexicano en varken- of kipspiesjes (saté) behoren tot de koolhydraatarmere frituursnacks. De betere frituursnack is overduidelijk de varken- of kipspiesjes, deze bevat amper 99 kcal, 1,5 g koolhydraten en 3,7 g vet.
Gefrituurde kip levert qua gewicht ongeveer 210-240 kcal per 100 g , afhankelijk van de olieretentie en de dikte van de coating. Kippen met vel, gepaneerde en gefrituurde stukken bevatten van nature meer vet en calorieën dan kip zonder vel of licht gepaneerde stukken.
Het is een uitstekende bron van eiwitten, vitaminen en mineralen, en het lage vetgehalte maakt het een gezonde optie voor je hart. Of je nu spieren wilt opbouwen, wilt afvallen of je algehele gezondheid wilt ondersteunen, kip in je dieet opnemen is zeker een goed begin.
Belangrijkste punt. De keuze tussen knapperig gefrituurde en gegrilde kip hangt af van persoonlijke voorkeur. Gefrituurde kip zorgt voor een knapperige en heerlijke smaak, terwijl gegrilde kip een rokerige smaak en gezondheidsvoordelen biedt . Beide hebben een sterke plek in de eetcultuur, vooral in combinatie met BBQ-tradities.
Kleine porties volstaan in een gezonde voeding. Qua frequentie geldt het volgende advies: maximaal twee tot drie keer per week gevogelte, maximaal een tot twee keer per week en in totaal niet meer dan 300 g rood vlees en zo weinig mogelijk bewerkt vlees.
Wit vlees komt van kippen en ander gevogelte zoals bijvoorbeeld kalkoen. Er zijn geen aantoonbare negatieve effecten voor je gezondheid bij het eten van wit vlees. Verder is de milieu-impact beperkter dan bij rood vlees. Daarom wordt (onbewerkt) wit vlees als voorkeurs vlees geadviseerd.
Gefrituurd voedsel staat bovenaan de lijst van de meeste maag-darm-leverartsen met de slechtste voedingsmiddelen, omdat het moeilijk te verteren is. Als je ook maar de geringste spijsverteringsgevoeligheid hebt, kan gefrituurd voedsel brandend maagzuur en zure reflux veroorzaken. Enkele van de ergste boosdoeners zijn friet, vette biefstukken en gefrituurde producten.
De winnaar: Kokosolie is de gezondste keuze voor frituren
Uit onderzoek blijkt dat zelfs na 8 uur continu frituren bij 180°C de kwaliteit niet afneemt (2). Meer dan 90% van de vetzuren in kokosolie zijn verzadigd, waardoor het zeer goed tegen verhitting kan.
Dit is een gezonder alternatief omdat het koken met voedzamere oliën en lagere temperaturen vereist. Bakken in de pan vermindert ook de kans op het vrijkomen van ontstekingsbevorderende stoffen. Rustveld raadt ook aan om een combinatie van kookmethoden te gebruiken, zoals het aanbraden en bakken van vis.
'Het grootste voordeel van een airfryer is dat je zelf kunt bepalen hoeveel olie je toevoegt', legt zij uit. 'Als je friet in een frituurpan bereidt, neemt het automatisch een deel van het frituurvet op, waardoor het ook meer calorieën bevalt. ' Bak je friet in de airfryer, dan is het minder vet en lager in calorieën.
Een ander kosteneffectief apparaat trekt de aandacht van kopers. Huishoudens laten hun airfryers in de steek ten gunste van een ander keukenapparaat dat goedkoper in gebruik is en net zo gezond .
Na het bakken, in zowel de oliefriteuse als airfryer, bestaat het vet uit de frieten voor ongeveer 10% uit verzadigde vetzuren. Die zijn vanuit voedingsoogpunt af te raden, omdat ze de slechte cholesterol (LDL) kunnen verhogen.
Opmerkelijk is ook dat kippen in verband gebracht worden met sommige kankers. Zo blijkt dat kippenslachters negenmaal meer kans hebben op pancreas- en leverkanker. Ook mensen die veel kippenvlees eten, blijken verhoogde kans te hebben op pancreaskanker.
Kalkoenfilet en kipfilet verschillen qua voedingswaarden. Kalkoenfilet bevat circa 102 kcal per 100 gram en kipfilet circa 133 kcal per 100 gram. Kalkoenfilet bevat aanzienlijk minder vet, namelijk 1,5 gram per 100 gram, tegenover 6,3 gram vet per 100 gram kipfilet.
Kip is relatief mager vlees maar sommige delen van de kip bevatten meer of minder vet. Een kippenborst, het magerste stukje, is vetarm (1,3 g vet per 100 g), een kippenbout bevat iets meer vet (6,2 g per 100 g) en een stukje kip van 100 g met vel brengt gemiddeld 9 g vet aan.