Witziekte of echte meeldauw is een schimmel die je herkent aan de witte poederige vlekken bovenop de bladeren, die uitgroeien tot één grote waas. Uiteindelijk stopt de plant met groeien, en kunnen er delen afsterven. De schimmel ontwikkelt zich typisch bij mooi weer.
Meeldauw (of witziekte) wordt gevormd door een groep schimmels. De witte vlekken zijn zelf niet schadelijk, maar als de vlekken groter worden, nemen ze de lichtval van het blad weg. Dit zorgt ervoor dat het natuurlijke proces van fotosynthese niet goed meer kan plaatsvinden.
Fungicide tegen echte meeldauw: Gebruik zwavelhoudende organische fungiciden als preventie en behandeling van bestaande infecties . Snoeien: Verwijder de aangetaste bladeren, stengels, knoppen, vruchten of groenten van de plant en gooi ze weg. Sommige vaste planten kunnen tot de grond worden afgesneden, waarna nieuwe scheuten zullen ontstaan.
Snoei ten eerste steeds de besmette delen weg en verzorg de plant extra goed. Een stevige plant kan zich beter verweren tegen meeldauw. Bestrijd meeldauw op een natuurlijke manier door een plantenspuit te vullen met 40% melk en 60% water. Besproei de plant goed en de meeldauw zal na een tijdje verdwijnen.
Neemolie is een natuurlijk schimmelwerend middel dat je kan gebruiken om meeldauw op planten te bestrijden. Knoflook kan je mengen met water en op de plant spuiten om meeldauw te voorkomen. Je kan ook azijn gebruiken om de schimmel te doden door het direct op de aangetaste delen van de plant te spuiten.
Meeldauw bestrijden met azijn
In plaats van melk kunt u azijn gebruiken, waarbij u 1/3e azijn met 2/3e water mengt. Dit spuit u op de aangetaste delen. Azijn werkt overigens niet alleen tegen schimmel, maar houd ook ongedierte uit de buurt. Werkt dit na 1 keer niet, dan kunt u beter voor melk kiezen.
Bladluis kan ook honingdauw afscheiden en is gelukkig makkelijker te bestrijden dan de andere luizen. Vaak is een mengsel van water (500 ml) en groene zeep (20 ml) al voldoende. Meng dit in een plantenspuit (lees hier meer over mijn favoriete plantenspuiten) en spuit je plant er volledige mee in.
Echte meeldauw bestrijden
Meng hiervoor verse melk (bij voorkeur rauwe melk, geen UHT-melk) met water in een verhouding van 1:8 en besproei de plant hiermee om de paar dagen. De micro-organismen in de melk bestrijden de schimmel effectief en op natuurlijke wijze. Ze versterken ook de plant.
De wolluis (Pseudococcidae) is een klein, wit insect dat bedekt lijkt te zijn met watten of witte pluisjes. Dit insect houdt van saprijke planten, waaronder jouw kamerplant. De wolluis hecht zich vast aan de bladeren en stengels en zuigt het sap uit planten.
Meeldauw is een schimmelziekte en is te herkennen aan witte vlekken op de bladeren van de plant. Het ziet eruit als een witte poederachtige aanslag, welke je eraf kunt vegen. Meeldauw wordt door de kleur ook wel witziekte genoemd.
Vergeel blad wijst meestal op een magnesiumgebrek, dit is op te lossen door gebruik te maken van Bitterzout Groenmaker. Magnesium zorgt voor mooi, donkergroen blad, wanneer hier een gebrek aan is, verkleurt het blad. Bitterzout Groenmaker bevat met name Magnesium wat je plant snel weer mooi groen kleurt.
Gebruik een vochtig doekje of stofdoek. Ondersteun het blad met één hand en veeg voorzichtig met de andere. Voor cactussen of planten met fijne bladeren: gebruik een zachte kwast.
Komt het witte waas door kalkaanslag, dan kan je het waas er gewoon vanaf halen. Dit kan je doen door het servies een kwartier in de gootsteen te zetten met warm water en witte azijn, of door de vaatwasser met glazen aan te zetten met twee kunstgebittabletten in het bestekbakje.
Een klein beetje meeldauw is helemaal niet erg, de planten kunnen daar best tegen. Maar als de schimmel het hele blad of zelfs de hele plant bedekt, dan sterft het blad af en dat is natuurlijk niet goed. In de moestuin hebben vooral de zomergroentes er last van: courgette, komkommer, pompoen, en in mindere mate tomaat.
Wolluis is een vervelende plaag die op zo'n beetje elke kamerplant voor kan komen. De naam heeft de wolluis te danken aan de witte, wolachtige afscheiding die de vrouwtjes produceren. Hier zijn zo ook gelijk aan te herkennen in de plant, zie je witte, wollige bolletjes of stipjes dan is dat vaak een teken van wolluis.
Witziekte of echte meeldauw is een schimmel die je herkent aan de witte poederige vlekken bovenop de bladeren, die uitgroeien tot één grote waas. Uiteindelijk stopt de plant met groeien, en kunnen er delen afsterven. De schimmel ontwikkelt zich typisch bij mooi weer.
De honingdauw verschimmeld en is te herkennen als een zwarte roetachtige laag op de bladeren. Dit staat bekend als roetdauwschimmel. In Nederland zie je roetdauw vaak op lindenbomen, klimop en in fruitbomen.
Water en azijn
Meng 25% azijn met 75% water en sproei dit over de meeldauw en de plant.
Als je een volledig natuurlijk huismiddeltje wilt proberen, verwijder dan zwaar geïnfecteerde plantendelen en gebruik melk ter bestrijding van meeldauw. Je kunt rauwe of volle melk het beste mengen met water in een verhouding van 1:8 en je plant er wekelijks en direct na een regenbui mee besproeien.
Spuit de baking soda-oplossing op de aangetaste planten, zowel boven- als onderkant van de bladeren. Laat de planten aan de lucht drogen. Baking soda verhoogt de pH-waarde op het oppervlak van de bladeren, waardoor het moeilijker wordt voor de schimmel om te groeien.
Honingdauw is een heldere, plakkende vloeistof die veel soorten bladluis, dopluis, witte vlieg en rups achterlaten op planten. In principe is honingdauw niet schadelijk voor een plant, maar het heeft wel negatieve effecten. Zo belemmert het de fotosynthese, wat kan zorgen voor groeiremming.
Één scheutje is voldoende. Dit geldt ook voor de groene zeep: het liefst 1 tot 2%. Mix wat azijn met groene zeep en water in een emmer en breng het aan op de bladeren waar de bladluizen zich hebben genesteld.
Lage luchtvochtigheid
Dit is oorzaak nummer één van vastzittende bladeren! De meeste tropische kamerplanten houden van een hoge luchtvochtigheid. Wanneer de lucht te droog is, kunnen de tere nieuwe bladeren zich niet goed uitvouwen en soms zelfs aan elkaar blijven plakken.