Kneden, kneden en nog eens kneden. Zeker in het beginstadium van het kneden, kan het deeg nog vrij plakkerig zijn. Het slechtste wat je dan kan doen is bloem/meel toevoegen. Langer door kneden is eigenlijk altijd de manier. De eiwitten die in de bloem/meel zitten hebben tijd en beweging nodig om gluten te ontwikkelen.
Naarmate je langer kneedt raken die gluten steeds meer met elkaar vervlochten en vormen zo een netwerk, noem het een soort weefsel, waardoor het zetmeel en later de kooldioxidebelletjes tijdens het rijzen vastgehouden kunnen worden. Als je te lang kneedt maak je deze weefselstructuur van de gluten kapot.
"Geef je een deeg wat meer tijd om te rijzen en zichzelf te ontwikkelen, dan hoef je maar kort te kneden. Eigenlijk is dan het mengen van de ingrediënten voldoende." Wanneer een deeg te lang gekneed wordt, kan het meel in het deeg gaan oxideren, licht Niemeijer toe. "Zeker als je een keukenmachine gebruikt.
Naarmate je blijft kneden, vormt zich meer gluten en wordt het deeg daardoor steviger . Als je ooit te lang deeg hebt gekneed, heb je waarschijnlijk gemerkt dat het heel moeilijk uit te rollen is – het directe gevolg van te veel supersterke gluten die het deeg bij elkaar houden!
Als deeg blijft plakken, betekent dat niet meteen dat je het niet meer kunt gebruiken. Je kunt het nog steeds redden door tijdens het kneden meer bloem toe te voegen. Voeg steeds kleine hoeveelheden toe, totdat je de gewenste consistentie hebt bereikt.
Deeg is te plakkerig
Voeg dan een beetje bloem toe. Zet de mixer aan en voeg steeds een eetlepel bloem toe tot het deeg niet meer plakkerig is.
Overrijs van uw deeg
Het gevolg daarvan is dat het deeg instort zodra u het in de oven zet. In dat geval kunt u het best de “reddingsrijs” toepassen: uw brooddeeg opnieuw kneden en opnieuw laten rijzen. De structuur van het deeg zal dan wel minder sterk zijn dan bij een correcte rijs.
Pastadeeg dat je niet laat rusten zal veel te elastisch zijn, laat pastadeeg minstens een halfuurtje rusten na het kneden, zodat de gluten kunnen ontspannen en je een stevig deeg bekomt.
Deeg kneden
Kneden kan met de hand of met een machine. Dat duurt circa 10 á 15 minuten. Wanneer het deeg goed gekneed is, moet er een VLIESJE getrokken kunnen worden met het deeg.
Kneden, kneden en nog eens kneden.
Langer door kneden is eigenlijk altijd de manier. De eiwitten die in de bloem/meel zitten hebben tijd en beweging nodig om gluten te ontwikkelen. Gluten kan je zien als een soort elastiekjes die in staat zijn de gassen die het gist produceert goed vast te houden.
Kneed maximaal 4 minuten op de laagste stand. Pas op dat je deeg met een keukenmachine niet overkneed, want dan rijst het niet goed en wordt het brood minder luchtig. Vorm een bal van het deeg en leg die in een heel licht met olie ingevette kom.
Je deeg moet een mooi geheel zijn, zonder klontjes. Kneed niet te lang > te kort kneden is niet goed, maar te lang kneden ook niet. Je deeg wordt daar te elastisch van. En dus moeilijk te verwerken tot een mooie deegbodem.
Bij mij ligt het meestal tussen de 12 en 14 uur. Het deeg rijst gewoon door in de koelkast. Soms verdubbelt het, een andere keer niet helemaal. In dat laatste geval kun je ervoor kiezen om het deeg buiten de koelkast nog even verder laten te rijzen tot het wel genoeg in volume is toegenomen.
Het lange antwoord: het hangt ervan af hoeveel effect u wilt dat de autolyse heeft. 15 minuten is ongeveer het minimum om een merkbaar effect te bereiken. Dertig minuten is beter, en een uur is nog beter. Hoe langer u autolyseert, hoe groter de impact op de rekbaarheid van het deeg.
Druk eenvoudig met uw vinger zachtjes in het deeg. Kijk hoe het deeg reageert als u uw vinger optilt. Als het langzaam terugveert en zijn oorspronkelijke vorm terugkrijgt, is het waarschijnlijk goed gekneed.
Blijf kneden. Een van de meest kenmerkende tekenen van onvoldoende gekneed deeg is dat je er geen brood van kunt vormen . Als je deeg slap is geworden tijdens het kneden en zijn vorm niet behoudt, moet het waarschijnlijk nog wat meer gekneed worden.
Goed gerezen deeg heeft een veel consistentere structuur, met een zachte en luchtige binnenkant en grotere, maar gelijkmatiger verdeelde luchtbellen in de kruimel. Te lang gerezen brood heeft waarschijnlijk een zeer open kruimelstructuur , vanwege de ontwikkeling van overtollig CO2 tijdens de rijsfase.
De Priktest – Geef de deegbal een stevige por met je vinger. Als de kuil snel weer opvult, is het goed. Blijft het eruitzien als een diep kuiltje, blijf dan kneden .
" Als het deeg te lang heeft gerezen, voelt het broos aan en kan het zelfs inzakken als je erin prikt ", zegt Maggie. Als dit het geval is, kun je je deeg misschien redden door het snel weer in vorm te brengen. Lees meer over deze oplossing in onze blog over het redden van overgerezen deeg.
Vliesje trekken
Door regelmatig tijdens het kneden een vliesje te trekken, een techniek waarbij je de glutenontwikkeling kan beoordelen, kan je er achter komen of je voldoende gekneed hebt. Als het vliesje niet dunner wordt dan de vorige keer, dan weet je dat je het maximum hebt bereikt en kan het de eerste rijs in.
Laat de koelkast rusten.
Dit is om te zorgen dat de olie in de compressor zich weer kan verdelen na het vervoer. Laat de koelkast minstens 12 uur staan voordat je hem aanzet.
Hoe weet je of deeg goed gerezen is? Je weet dat deeg goed gerezen is als het in omvang is verdubbeld. Een goede test is om zachtjes met je vinger op het deeg te drukken. Als de indruk langzaam terugveert, is het deeg klaar voor de volgende stap.
Als je het deeg te snel probeert uit te rekken, zal de gluten nog steeds gespannen zijn, waardoor het deeg weerstand biedt en terug in vorm trekt. Om dit te voorkomen, laat je je deeg minstens 30 minuten tot een uur rusten op kamertemperatuur, bedekt met een vochtige doek of plasticfolie, voordat je het uitrekt.
Je kunt je deeg na de eerste rijzing nog even kneden, als je dat wilt . Je hoeft er alleen maar wat lucht uit te kloppen, maar als je de behoefte voelt om het nog even te kneden, ga je gang. Kneed het echter niet te veel. Het echte kneden gebeurt vóór de eerste rijzing.