U kunt uw dode huisdier doneren aan de wetenschap. Het dier wordt dan gebruikt voor anatomisch onderwijs of wetenschappelijk onderzoek. Hiervoor kunt u het dier bij uw dierenarts achterlaten of direct naar de Universiteit Utrecht brengen.
Regels voor afvoeren van dode dieren
Meld het kadaver aan bij verwerkingsbedrijf Rendac. Doe dit uiterlijk op de eerstvolgende werkdag na het overlijden van het dier. Het verwerkingsbedrijf is verplicht om het kadaver uiterlijk de eerstvolgende werkdag na aanmelding op te halen om het te verwerken.
Bezoek de stortplaatsen aan het einde van de dag om te voorkomen dat er verontreinigingen van boerderij naar boerderij worden vervoerd. Afvalverwerkingsmethoden kunnen composteren, verbranden, begraven of smelten zijn . Voor de meeste locaties en kuddes van alle groottes is het ter plaatse afvoeren van kadavers veiliger dan het meenemen van kadavers naar elders.
Ongeacht de doodsoorzaak moet het lichaam worden afgevoerd . Er zijn verschillende manieren om dit te doen. Veel gemeentelijke afvalverwerkingsbedrijven staan mensen toe om dode dieren of dierlijke delen in de prullenbak te gooien. Sommige afvalverwerkingsbedrijven eisen dat het lichaam wordt vastgezet in dubbele of driedubbele plastic zakken.
Mogelijke opties zijn onder meer begraving op een stortplaats, begraving op de boerderij zelf, compostering en verbranding .
U kunt uw gestorven dier bezorgen bij een erkend verwerker. In sommige gevallen mag u het dier ook begraven in uw tuin. Het is verboden om het dode dier mee te geven met het restafval.
Via dierenarts of -asiel
Als een huisdier thuis overlijdt, mag je dit enkel naar de dierenarts brengen als die daarvoor een milieuvergunning heeft om dode dieren te bewaren. Hetzelfde geldt voor dierenasielen, die dan een vergunning moeten hebben voor het opslaan van dierlijk afval.
Het dier moet in een put begraven worden van minstens een halve meter diep. Dit voorkomt dat andere dieren het beginnen op te graven. Het dier moet wel boven het grondwaterniveau liggen. Er mogen geen plastic zakken of andere slecht afbreekbare verpakkingen mee de grond in.
Plotselinge sterfte bij kippen komt helaas vaak voor, vooral bij hanen en vleesrassen. Hartfalen is de meest waarschijnlijke oorzaak , maar zonder autopsie is het moeilijk om daar zekerheid over te hebben. De meeste gevallen kunnen niet worden voorspeld of voorkomen, zelfs niet met uitstekende zorg. Goede bioveiligheid, voeding en huisvesting verminderen het risico, maar kunnen het niet volledig elimineren.
Wat kun je maken met een kippenkarkas? Laat je kippenkarkas 3-4 uur sudderen met water, uien, wortelen, selderij, knoflook en kruiden tot een smaakvolle kippenbouillon . Zeef de bouillon en gebruik hem in soepen, risotto's, jus of om rijst en pasta te koken.
Gooi het meteen in de prullenbak
Gooi je kipfilets altijd weg in een stevige vuilniszak. Sluit de zak goed af, zodat de geur zich niet naar andere plekken verspreidt.
Vogel op balkon of in tuin zelf opruimen
Dan kunt u een dode vogel in uw tuin of op uw balkon zelf opruimen. Draag wegwerphandschoenen of andere plastic handschoenen en doe de vogel in een vuilniszak of andere plastic zak. Neem vervolgens contact op met uw gemeente om te vragen waar u de dode vogel kunt afvoeren.
Dode honden, katten, hamsters, cavia's en dergelijke kun je naar de milieustraat brengen of naar de dierenarts. Bij de dierenarts kunnen er kosten aan verbonden zijn. Ook kun je je huisdier laten cremeren of laten begraven op een dierenbegraafplaats.
Naast de bloedluis bestaan er nog andere soorten mijten die bij kippen voorkomen, zoals de vogelmijt. Je kippen krijgen soms ook last van luizen en vlooien. Mijten zijn grote veroorzakers van ziekten aan de poten van kippen, zoals kalkpoten. Zowel mijten, luizen als vlooien veroorzaken huidirritaties.
Gebruik geen plastic (milieu). Begraaf uw dier diep, minstens 1 meter onder de grond. Maak een herkenbare plaats door een tegel, kruisje of plant te plaatsen. Begraaf uw dier in aanwezigheid van uw kinderen, het ritueel helpt bij het verwerken.
Ook vormt zich kippenvel doordat rigor mortis optreedt in de in de huid gelegen spiertjes. Acht uur na het overlijden is deze zogenaamde lijkstijfheid volledig: na 48 uur neemt deze weer af als gevolg van diverse afbraakprocessen in het lichaam.
U kunt het afgeven bij een speciale verzamelplaats van de gemeente. U kunt het begraven in eigen tuin of op eigen terrein. Het graf moet dan minimaal 75 centimeter diep zijn. U mag het dode dier niet verpakken in plastic of andere stoffen die schadelijk zijn voor de bodem.
Allereerst is het goed om te weten dat je huisdier niet in eigen tuin begraven mag worden als het is overleden door een besmettelijke ziekte. Dit om risico's op verdere besmettingen te voorkomen. Het dier moet zijn overleden aan natuurlijke oorzaken of geëuthanaseerd zijn door een dierenarts.
Een wild dier aanrijden is niet strafbaar, maar hierna doorrijden zonder melding te maken is wel wettelijk verboden.
Vlees- en visresten gaan snel stinken en trekken ongedierte aan. Gooi ze in de bak die het eerst geleegd wordt (biobak of vuilnisbak), en verpak ze eventueel in een krantenpagina. Gooi het afval zo droog mogelijk in de gft-bak.
Hoe lang mag / kan ik mijn overleden hond of kat thuis houden? Koel bewaren kan tot maximaal 1 dag. Bij warm weer of hogere binnentemperatuur korter, maximaal een paar uur.
Vooral vogelsoorten die bekendstaan als monogaam en intelligent, zoals papegaaien en parkieten, hebben daar last van. Er ontbreekt wetenschappelijk bewijs dat vogels rouw ervaren. Gedrag dat mensen associëren met rouw zou ook andere oorzaken kunnen hebben.