De begrippen infectie en ontsteking worden vaak met elkaar verward. Toch zijn ze heel verschillend. Er is sprake van een infectie wanneer een ziekteverwekker het lichaam binnendringt en zich vermenigvuldigt. Een ontsteking ontstaat als gevolg van een reactie op lichaamsvreemde stoffen of een weefselbeschadiging.
Een ontsteking, of ook wel inflammatie genoemd, wordt gedefinieerd als de reactie van het lichaam op een potentieel schadelijke stimulus. Bij infectie is er sprake van weefselinvasie door micro-organismen en hierdoor zal bij een verder gezonde patiënt een ontstekingsreactie optreden.
Antibiotica zijn medicijnen die goed helpen bij een ontsteking door een bacterie. Maar antibiotica werken niet bij alle ontstekingen. Er zijn verschillende ontstekingen: De meeste ontstekingen ontstaan door een virus, zoals bij verkoudheid of griep.
Een ontsteking wordt nogal eens verward met een infectie. Een infectie is echter een besmetting met bacteriën of virussen die kan leiden tot een ziekte of ontsteking. Ontstekingen kunnen ook van binnenuit ontstaan, zoals een slijmbeursontsteking.
Een bacteriële infectie krijg je doordat kleine eencellige organismen – bacteriën - je lichaam binnendringen. Er zijn veel soorten bacteriën en ze hebben elk verschillende effecten op het lichaam, afhankelijk van hoe je wordt blootgesteld en welk lichaamsdeel geïnfecteerd wordt.
Infecties door bacteriën kunnen ernstiger verlopen dan infecties door virussen, maar de meeste infecties door bacteriën gaan vanzelf over.
Een ontsteking is hetzelfde als een infectie. De termen ontsteking en infectie worden vaak door elkaar gebruikt, maar betekenen niet hetzelfde. Ze kunnen wel samen voorkomen en dezelfde klachten veroorzaken: nl. pijn, roodheid, zwelling, warmte, functieverlies, koorts, moeheid en ziekgevoel.
Elke bacterie kan een infectie veroorzaken. Bij gezonde mensen gaat dat vaak vanzelf over. Als de infectie niet vanzelf over gaat, schrijft de arts medicijnen voor. De infectie wordt dan behandeld met speciale medicijnen die bacteriën doden.
Koorts. Roodheid op de plek van de ontsteking. Warmte op de plek van de ontsteking. Verminderd functioneren, zoals moeite hebben met het bewegen van het pijnlijke lichaamsdeel.
Later bleek dat veel antibiotica naast hun antimicrobiële werking ook ontstekingsremmende eigenschappen hadden . We hebben de ontstekingsremmende en anti-immunomodulerende effecten van verschillende antibacteriële en antiparasitaire middelen besproken. Antivirale en antischimmelmiddelen worden zelden gebruikt vanwege hun ontstekingsremmende eigenschappen.
Heeft u veel last van de pijn, dan is paracetamol het veiligste medicijn. Werkt paracetamol onvoldoende dan kunt u een ontstekingsremmende pijnstiller gebruiken, zoals acetylsalicylzuur. Dit medicijn remt de ontsteking, hierdoor verminderen de roodheid, zwelling en pijn.
De snelheid waarmee de symptomen verbeteren kan variëren, afhankelijk van de ernst van de infectie en het soort antibiotica dat wordt gebruikt. Over het algemeen kan men na 48 tot 72 uur verbetering verwachten, hoewel het volledige effect van de antibiotica vaak pas na een volledige kuur wordt bereikt.
Soms kan een ontsteking uitgroeien tot een infectie en een nog groter probleem worden. Dit gebeurt wanneer ziekteverwekkende micro-organismen zoals bacteriën of ziektekiemen in de wond terechtkomen, het genezingsproces verstoren en verschillende reacties in het lichaam op gang brengen.
Er zijn vijf tekenen, of symptomen, die wijzen op een acute infectie: roodheid, warmte, zwelling, pijn en verminderd functioneren, zoals moeite hebben met het normaal bewegen van het gekwetste lichaamsdeel.
Het belangrijkste verschil tussen virussen en bacteriën is dat bacteriën levende organismen zijn die zelfstandig kunnen overleven en zich kunnen vermenigvuldigen, terwijl virussen dat niet kunnen. Virussen hebben een gastheercel nodig om zich voort te planten en worden daarom beschouwd als niet-levende entiteiten.
Infecties komen op iedere leeftijd voor. Maar oudere mensen zijn vatbaarder voor ernstige infecties (luchtwegen, urinewegen en maag-darmstelsel). De symptomen van infecties zijn bij hen bovendien vaak atypisch. Dat betekent dat een longontsteking bijvoorbeeld zonder koorts en zelfs bijna zonder hoesten kan verlopen.
Op nummer 1 van de lijst staat volgens de organisatie de Acinetobacter baumannii, een ziekenhuisbacterie. Vooral de luchtwegen en de longen worden aangetast door de bacterie. Maar ook salmonella, staphylociccus aureus of Neisseria gonorrhoeae komen op de lijst voor.
Antibiotica. Antibiotica zijn geneesmiddelen die bacteriële infecties kunnen behandelen of voorkomen. Ze kunnen ofwel de bacterie doden, ofwel de groei ervan remmen. Antibiotica hebben geen nut bij infecties veroorzaakt door virussen, zoals een verkoudheid, buikgriep of griep.
De betekenis van infectie en ontsteking worden vaak door elkaar gebruikt, maar de betekenis is niet hetzelfde. Bij een ontsteking reageert het lichaam op beschadiging van weefsel door bijvoorbeeld een snee of bacteriën. Een ontsteking is dus een reactie van uw lichaam op een infectie.
Toename van opvlammingen: vermoeidheid is een teken van hoge ziekteactiviteit en ontstekingen. ''Tijdens een ontsteking is het lichaam tegen zichzelf aan het vechten en wordt het moe'', legt dokter Cohen uit.
Psychologische stress, zoals langdurig te hoge werkdruk, relatieproblemen, onrecht, eenzaamheid of financiële stress kunnen daarom belangrijke oorzaken zijn waardoor een ontsteking chronisch wordt. Hoe meer leed iemand heeft meegemaakt in zijn leven, hoe groter de kans dat dergelijke factoren meespelen.
Een kwart van de mensen die een bloedvergiftiging krijgt, overlijdt eraan. Wel kunt u enkele adviezen opvolgen om te voorkomen dat u of een ander geïnfecteerd raakt met een virus of bacterie dat leidt tot een bloedvergiftiging.
Een longontsteking kan besmettelijk zijn. Dit hangt af van de oorzaak. De meest voorkomende oorzaak is een bacterie, de pneumokok. Deze bacterie is voor zover we weten niet heel besmettelijk.
Een darminfectie duurt enkele dagen tot enkele maanden. Soms gaat een infectie vanzelf over, maar in andere gevallen is een behandeling nodig, bijvoorbeeld met antibiotica. Een darminfectie kan ook enkele maanden aanhouden, zelfs zonder dat u het doorheeft.