Vissoorten zoals zalm, forel en schol kun je elke week eten, maar andere soorten kun je beter minder vaak of liever niet eten. Bekijk welke vissoorten je hoe vaak kunt eten als je een hart- of vaatziekte hebt.
Rauwe zalm kun je als je oplet dus prima eten. Sterker nog: naast dat het lekker is, is het ook nog eens heel gezond. Omdat de vis niet gebakken wordt, kunnen er geen schadelijke stoffen tijdens het kookproces ontstaan.
Het advies is om 1 keer per week vis te eten. Bij voorkeur vette vis zoals zalm, haring of sardines. De vetzuren die in vis zitten, zijn goed voor je hart en bloedvaten. Daarnaast zijn er uit wetenschappelijk onderzoek aanwijzingen dat het eten van vis de kans op bepaalde soorten kanker mogelijk kan verkleinen.
Je doet er goed aan om één keer per week vis te eten. Kies je voor vette vis, dan geef je je lichaam een boost aan omega 3-vetzuren. Verse vis past heerlijk bij een warme maaltijd, en vis uit blik eet dan weer lekker weg bij een slaatje of als boterhambeleg. Variëren is de boodschap!
Wat is de aanbevolen hoeveelheid vis? De Hoge Gezondheidsraad raadt volwassenen aan om minstens 200 g vis, week- en schaaldieren per week te eten, waaronder ook vette vis. Wissel af qua soort en oorsprong. Een portie van 100 g bereide vis komt overeen met ongeveer 120 tot 130 g rauw gewogen vis.
De Gezondheidsraad adviseert volwassenen om per dag 200 milligram Omega- 3-vetzuren uit vis (visvetzuren) binnen te krijgen. Deze aanbeveling kan worden gehaald door per week 1 portie vis te eten, bij voorkeur vette vis, zoals makreel, zalm, haring, paling en sardines.
Roodheid in het aangezicht en de nek, hoofdpijn, hartkloppingen, misselijkheid, diarree, gevoel van zwakte, huidreactie 20 tot 30 minuten na het eten van vis (voornamelijk bij tonijn in blik). Het lijken symptomen van een allergische reactie, maar dit is zeker niet altijd het geval.
Dat hangt helemaal af van het gerecht. Een zalmfilet kan tussen de 100 en 200 gram zijn. In bijvoorbeeld nasi of een roerbakgerecht gebruik ik ongeveer 30-40 gram.
Maakt het nog uit of je tonijn in water, zonnebloemolie of olijfolie neemt? Weinig. Tonijn in water is caloriearmer (en wat droger) omdat het alleen de vetten bevat die van nature in de vis zitten. Maar zowel olijf- als zonnebloemolie bestaat uit gezond, onverzadigd vet.
Zalm is gezond
Zalm zit barstensvol vitamines A, D en B12. De Omega3 vetzuren in deze vis verkleinen de kans op hart- en vaatziekten en hebben een gunstig effect op de bloeddruk. De combinatie van mineralen, eiwitten en goede vetten zorgen voor een gezond lichaam.
Meer dan drie keer per week vette vis eten, zoals haring of zalm, is riskant. Een mens krijgt dan te veel dioxine-achtige stoffen binnen. Dat blijkt uit doctoraatsonderzoek van Isabelle Sioen, meldde de Universiteit van Gent. De onderzoekster stelt wel dat vetzuren in vis goed helpen tegen hart- en vaatziekten.
Het gedeelte van de zalmfilet dat niet rauw gegeten moet worden is de centrale graat of ruggengraat, omdat deze taai en moeilijk te kauwen kan zijn. Het is het beste om deze te verwijderen voordat je de rauwe zalm eet.
Noorse kweekzalm zit vol zware metalen, residuen van pesticiden en geneesmiddelen zoals diflubenzuron, en vormt dus een gevaar voor de menselijke gezondheid.
Rauwe zalm is over het algemeen veilig om te eten, en heel gezond. Zelfs gezonder dan gerookte of gebakken zalm, omdat het meer voedingsstoffen zoals omega 3-vetzuren bevat. En dat is onder andere goed voor je bloeddruk, hart en bloedvaten.
'In rauwe vis kunnen ziekmakende bacteriën zitten, zoals salmonella of listeria', vertelt expert voedselveiligheid bij het Voedingscentrum Wieke van der Vossen. 'Daarom raad ik zwangeren, jonge kinderen, ouderen en mensen die gevoelig zijn voor infecties aan om geen rauwe vis te eten.
Sashimi (刺身) Sashimi is een Japans gerecht van verse vis of vlees, dun gesneden en meestal geserveerd met sojasaus en wasabi. Het woord “sashimi” betekent letterlijk “doorboord lichaam“, verwijzend naar de manier waarop de vis vroeger werd bereid door hem met een enkele neerwaartse beweging in dunne plakjes te snijden.
Vermijd teveel consumptie van roofvissen zoals haai, zwaardvis, koningsmakreel en tonijn uit blik, vanwege de ophoping van kwik in deze vissoorten. Zwangere vrouwen en jonge kinderen moeten voorzichtig zijn met deze vissoorten. Als je echt iedere dag veel vis uit de zee eet ontstaat er een te veel aan kwik in je bloed.
Wanneer het aankomt op diepvries vis versus verse vis is het belangrijkste te onthouden dat je, vanwege je gezondheid, meer vis dient te eten onafhankelijk van of het vers is of uit de diepvries komt. Echter, diepvries vis is ten minste net zo goed als verse vis en zorgt voor minder voedselverspilling.
Zalm is dus een klein beetje gezonder dan tonijn uit blik. Maar dat betekent niet dat tonijn uit blik slecht is. Volgens het voedingscentrum zou je eens per week vis moeten eten, en daartoe rekenen ze ook tonijn en zalm uit blik.
De Gezondheidsraad adviseert volwassenen 200 milligram EPA en DHA per dag aan. Een portie zalm van 100 g levert je tussen de 0,8 g en 2,16 g EPA en DHA op. Eenmaal per week vette vis in je eetschema is dus voldoende.
Zalm is om verschillende redenen gezond en het past in ieder dieet. Of je nu wilt afvallen, spieren wilt kweken of gezond wilt leven. Zalm is zo goed vanwege de hoogwaardige eiwitten die het bevat. Dit zijn eiwitten die alle essentiële aminozuren bevatten die ook nog eens goed door het lichaam op te nemen zijn.
Het Vlaams Instituut Gezond Leven raadt aan om één tot twee keer per week vis of schaal- en schelpdieren te eten (3). Er worden geen hoeveelheden in aantal gram geformuleerd. Meer dan twee keer per week vis eten wordt niet aanbevolen, onder andere wegens het kwikgehalte.
Zelfgevangen vis
We raden het regelmatig eten van zelfgevangen zoetwatervis uit Nederlandse wateren af. Vooral zoetwatervissen die veel vet bevatten (paling, aal en forel) kunnen verontreinigd zijn met stoffen zoals zware metalen, PCB's, dioxines of PFAS.
Het lichaam kan met name trimethylamine, een stof die voorkomt in vlees, vis en zeevruchten, niet verwerken. In plaats daarvan geeft het lichaam de stof direct af aan de urine. Hierdoor kan de urine visachtig of vies ruiken en het kan zelfs een sterke lichaamsgeur veroorzaken.
De verschijnselen ontstaan meestal binnen 1 tot 2 dagen en houden vaak 2 tot 7 dagen aan. Salmonella kan in uitzonderingsgevallen ook doordringen in de bloedbaan waardoor organen, botten en gewrichten aangetast kunnen worden.