De libellen zijn onderverdeeld in twee hoofdgroepen. De juffertjes zijn meestal klein en slank en hebben hun vleugels vaak over hun achterlijf liggen. De andere, grotere libellen, worden wat vreemd, 'echte' libellen genoemd.
Juffers zijn vliegende insecten uit de onderorde Zygoptera in de orde Odonata.
Lantaarntje, vuurjuffer, glassnijder, paardenbijter, platbuik, glazenmaker… Libellen hebben de meest exotische namen.
Nannophya-soorten zijn kleine tot piepkleine libellen, vaak felgekleurd. Tot deze groep behoort Nannophya pygmaea, de scharlakenrode dwerglibel , die wordt beschouwd als de kleinste libel ter wereld.
Juffers hebben slanke vleugels die gelijk van vorm en grootte zijn. Juffers houden in rusttoestand hun vleugels langs of boven hun lichaam terwijl libellen in rust hun vleugels gespreid of schuin naar beneden houden.
De juffer is ongeveer 2,5 tot 4 centimeter lang en heeft een extreem dun, twijgachtig lichaam. Ondanks de verschillen lijken libellen en juffers erg op elkaar, en niet alleen qua naam. Beide insecten komen veel voor in de buurt van zoet water en beginnen hun levenscyclus onder water.
Juffers. Juffers hebben een lang, dun achterlijf. In tegenstelling de tot echte libellen hebben de vleugels van juffers alle vier dezelfde vorm. De vleugels worden in rust meestal langs of boven het achterlijf samengeklapt.
Gewone slangenhalsvogel . De Gewone slangenhalsvogel is een rode, smallijfige libel die de hele zomer en herfst te zien is.
In veel culturen wordt de libelle beschouwd als een boodschapper van de geestenwereld, een wezen dat ons herinnert aan de vergankelijkheid van het leven en tegelijkertijd de belofte van transformatie biedt.
Bijten of steken libellen? Nee, hoewel grote libellen, als ze in de hand worden gehouden, soms proberen te bijten, lukt het ze niet om de huid te doorboren . Ze hebben veel "volksnamen" die impliceren dat ze dat wel doen, zoals "paardenangel", maar ze gebruiken hun eierleggende buis (ovipositor) niet om te steken.
Libellen hebben een aantal interessante namen, zoals slangendokter, duivels stopnaald, godinnenpaard, waterheks en muggenhavik .
Hoofddorp 1934 – 'De Prins der Dameskappers', daarmee opent in 1934 Libelle: geïllustreerd weekblad voor de vrouw haar allereerste nummer. Het damestijdschrift schrijft van meet af aan over recepten, kleding, handwerken, het huishouden, gezondheid en opvoeding.
De libel is een zachte herinnering dat je op het juiste pad bent en dat het universum je leidt naar groei, transformatie en spirituele verlichting. Omarm verandering, leef in het heden, vertrouw op je intuïtie, laat je licht schijnen en erken de onderlinge verbondenheid van alle dingen.
Libellen kunnen niet steken of bijten. Om te steken hebben ze simpelweg de middelen niet: libellen hebben geen angel. Libellen hebben wel kaken, waarmee ze insecten fijnkauwen. Deze kaken zijn bij de meeste soorten te zwak om door de menselijke huid heen te komen.
In Nederland komen ongeveer 65 soorten libellen en juffers voor.
De levensduur van volwassen libellen bedraagt bij de meeste soorten gemiddeld ongeveer zes tot acht weken. Bepaalde soorten leven echter niet langer dan twee weken.
De rankere exemplaren zijn de juffers, de wat grotere zijn de (echte) libellen. Juffers (Zygoptera) en echte libellen (Anisoptera) zijn onderorden van de insectenorde der libellen (Odonata). In de praktijk worden ook juffers doorgaans libellen genoemd.
Vrijheid en lichtheid: De lichtheid van de libelvlucht herinnert ons aan de vrijheid van geest en de noodzaak om zonder zorgen te leven, genietend van elk moment. Geluk: In vele culturen worden libellen gezien als een symbool van geluk, geluk en voorspoed.
Het tegenkomen van een ooievaar kan een goddelijk teken van leiding en inspiratie zijn. De ooievaar symboliseert hoop, vruchtbaarheid en vernieuwing, waardoor zijn boodschap belangrijk is. De ooievaar herinnert ons aan de schoonheid en wonderen om ons heen.
De bloedrode heidelibel is in België vrij algemeen en komt verspreid over het gehele land voor. In Nederland is de soort zeer algemeen. Het is de meest voorkomende heidelibel en een van de algemenere soorten Nederlandse libellen. De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007.
Een prettig voordeel van libellen in de tuin is dat ze zowel onder als boven het water het aantal muggen binnen de perken houden. Vaak komen libellen niet alleen om wat te eten. Als u een vijver heeft zullen libellen zich, met een beetje geluk, voortplanten in uw tuin.
(Foto: Albert Vliegenthart) 21 Page 3 22 Voortplanting Libellen en juffers hebben een heel bijzondere manier van voortplanten. Het mannetje heeft aan de punt van zijn achterlijf een soort tangetje waarmee hij het vrouwtje achter haar kop vastgrijpt. Als dat lukt, vliegen de libellen aan elkaar vast verder.
Libellen en waterjuffers hebben een aantal opmerkelijke verschillen: Juffers hebben 2 paar vleugels die zo goed als identiek zijn. Bij een libel is dit anders, daar zijn de geaderde achtervleugels aan de basis breder. De vleugels zijn niet met elkaar verbonden en kunnen los van elkaar bewegen.
Libellen hebben dus een veelzijdige functie in het ecosysteem, zowel boven als onder water. Tot slot kunnen libellen gebruikt worden als graadmeters voor de kwaliteit van waterrijke natuurgebieden (zie Libellen als keurmeesters van natte natuur).
Libellen eten veelal kleine, vliegende insecten zoals muggen, vliegjes en motjes. Ze eten zittend maar kunnen ook eten terwijl ze vliegen. De larven leven in het water en eten allerlei minuscule waterbeestjes en zelfs kleine visjes of kikkervisjes.