In het kort Wormpjes zien eruit als dunne witte draadjes, tot 1 centimeter lang. Soms zie je ze in je poep of in je onderbroek. Ze geven vaak jeuk rond de anus en vagina, vooral 's nachts.
Meestal merk je niets. Soms voel je jeuk rond je anus (poepgat) of vagina. Heel soms krijg je buikpijn. Wormen leggen eitjes.
Zelfs als u geen symptomen heeft, kunt u tekenen van wormen in uw ontlasting vinden . Wormen in menselijke ontlasting kunnen zich in verschillende vormen voordoen. Bij rondwormen kunt u stukjes worm of grote, levende wormen in uw ontlasting vinden. Bij aarsmaden kunt u dunne, witte wormen zien die lijken op stukjes draad.
De oorzaak van aarsmaden
De eitjes zijn zó klein dat je ze niet met het blote oog kunt zien. De wormpjes leggen eitjes rond je anus, wat jeuk geeft. Als je ergens jeuk hebt, ga je vaak aan deze plek krabben.
Meestal is een behandeling nodig met een wormdodend middel, zoals mebendazol. Een eenmalige dosis mebendazol is voldoende om alle wormen te doden. Er kunnen echter eitjes blijven leven. Ook eitjes op bijvoorbeeld beddengoed en speelgoed kunnen voor een nieuwe besmetting zorgen.
Als je wormen hebt, zal je huisarts medicijnen voorschrijven om ze te doden . Deze moet je 1 tot 3 dagen innemen. De mensen met wie je samenwoont, moeten mogelijk ook behandeld worden. Alle wormen in je darmen zullen uiteindelijk via je ontlasting verdwijnen.
Als je veel last hebt van de wormpjes, kun je ze met een wormenkuur behandelen. Een wormenkuur bestaat uit 2 pillen mebendazol .
's Nachts leggen de volwassen vrouwtjeswormen hun eitjes buiten het rectum, vlakbij de anale zone. Een manier om aarsmaden te detecteren is door met een zaklamp op de anale zone te schijnen . De wormen zijn klein, wit en draadachtig. Als u geen aarsmaden ziet, controleer dan nog 2 of 3 nachten.
Geïnfecteerde mensen krijgen last van bloedverlies in de darmen door de wormen, wat leidt tot ijzertekort en ondervoeding, maar ook tot een gebrek aan energie en motivatie.
Klachten bij aarsmaden
Aarsmaden zijn ongevaarlijk maar kunnen vervelende klachten veroorzaken. Kenmerkend is dat 's nachts jeukklachten ontstaan bij de anus in de bilspleet en soms bij de schaamlippen. Daarnaast kan (vage) buikpijn en soms misselijkheid voorkomen.
In de darm kunnen parasieten aanwezig zijn die uit één cel bestaan. Deze parasieten, protozoa, zijn gemiddeld slechts honderdsten van een millimeter groot zijn; je kan ze niet met het blote oog zien. Vaak doet de protozoa niet veel meer dan voedsel en bacteriën uit de darm opnemen, je merkt daar niet veel van.
Witte, lange draadvormige beestjes in uw ontlasting. Deze kunt u zien bewegen, maar dat hoeft niet. Erge jeuk rond de anus.
Bij cysticercose in de hersenen kunnen epileptische aanvallen ontstaan, maar ook symptomen van hersenvliesontsteking, duizeligheid, hoofdpijn of hersenontsteking. In het oog kan cysticercose oogontsteking veroorzaken. Alle verschijnselen zijn afhankelijk van de hoeveelheid blaaswormen, de plaats, de vorm en de grootte.
Sommige mensen zien draadjes of witte bolletjes die op rijstkorrels lijken en willen graag weten of dat parasieten zijn. Via DNA-techniek (qPCR) kan in de ontlasting worden vastgesteld of er een besmetting aanwezig is.
Mensen kunnen last hebben van verschillende soorten wormen. Meestal zijn het wormpjes, vooral bij kinderen. Die geven vaak jeuk. Deze wormpjes kun je zelf behandelen met mebendazol van de apotheek of drogist.
Kan te veel ontwormen kwaad? Ja, overmatig ontwormen kan leiden tot bijwerkingen zoals braken, diarree of zelfs neurologische klachten. Gebruik ontwormingsmiddelen daarom nooit vaker dan nodig en altijd volgens advies van je dierenarts.
Een wormmiddel heeft een korte werkingsduur (gemiddeld 24-48 uur). Met een wormmiddel worden de op dat moment aanwezige wormen, eitjes en/of larven gedood. Enkele dagen na de behandeling kan je hond of kat dus opnieuw besmet raken.
Je kunt besmet raken door eitjes in te slikken zonder dat je het merkt. De eitjes zitten in hondenpoep, niet afgedekte zandbakken en soms op rauwe, ongewassen groente. Als je kind spoelwormen heeft, vind je iets grotere, crèmekleurige wormen in de ontlasting.
Je moet dan denken aan lichtknoppen, deurknoppen, de spoelknop van de toilet, speelgoed, maar ook beddengoed of handdoeken. Als jijzelf of iemand anders iets aanraakt met de handen waar eitjes van aarsmaden op terecht is gekomen dan kun je besmet raken als je de eitjes in je mond krijgt.
De aarsworm is een draadvormige, ronde, witte worm van maximaal 13 mm lang, die in de dikke darm van de mens leeft. Deze parasiet komt enkel bij de mens voor, en wordt van mens op mens overgedragen. Het volwassen wijfje legt haar eitjes rond de aars. Door krabben kunnen ze op de handen en het beddengoed terecht komen.
Mebendazol is bij een intestinale nematoden-infectie (aarsmaden, spoel-, en zweepwormen) het middel van eerste keus.
Mensen raken besmet doordat ze na grondcontact infectieuze eitjes inslikken of besmette rauwe groenten eten. Uit de eitjes komen in de darmen larven vrij die zich aan de wand van de dikke darm bevestigen en in ongeveer 12 weken uitgroeien tot volwassen wormen.
Soms zie je stukjes lintworm in je poep, ondergoed of beddengoed. Het zijn platte witte of lichtgele rechthoekige stukjes, 1 of 2 centimeter lang. Als ze indrogen zien ze eruit als rijstkorrels. Heel soms merk je iets: jeuk bij je anus (poepgat), buikpijn, diarree of je valt af.