Kaas is een zuivelproduct maar geen schimmel op zich. Kaas wordt vaak wel een levend product genoemd omdat er miljoenen bacteriën en vaak ook schimmels in leven.
Schimmel is schadelijk voor de gezondheid. Wanneer je de schimmel ruim, minstens 1 centimeter, wegsnijdt is de kaas nog eetbaar. Dit geldt voor harde kazen, zoals Goudse of Edammer.
Hoe herken ik bederf? De harde kaas is uitgedroogd of beschimmeld of ruikt vreemd. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar kaas in de koelkast in een gesloten verpakking, bij voorkeur in kaaspapier of (herbruikbaar) vershoudfolie om zweten te voorkomen.
Gooi beschimmelde producten weg. Schep dus geen schimmel van bijvoorbeeld jam of appelmoes, maar gooi het hele potje weg. Een uitzondering hierop is harde kaas. De schimmel die hierop vaak groeit, groeit alleen aan de buitenkant.
Maar een harde kaas, zoals Goudse of Parmezaanse, met wat schimmel hoef je niet meteen weg te gooien. Meestal groeit de schimmel alleen aan de buitenkant. Snijd die ruimschoots weg, een centimeter rondom de schimmelplekken. De rest van de kaas kun je veilig eten.
Kortom: de micro-organismen komen in allerlei soorten en maten. Toch moet je goed opletten, want een schimmel kán schimmelgifstoffen ontwikkelen. Die gifstoffen, ook wel mycotoxines genoemd, kunnen voedselvergiftiging veroorzaken. Je kunt er bijvoorbeeld diarree en buikpijn van krijgen.
De witte puntjes in oude kaas zijn kristallen ontstaan uit eiwit en niet uit zout zoals velen wel denken. Door de rijping van de kaas vormen zich uit het eiwit kristallen van aminozuren en calcium. Door rijping droogt de kaas in en wordt daarmee ook pikanter van smaak en lijkt daarom soms zouter.
Snijd de beschimmelde plekken ruim weg (2,5 centimeter). Schimmel is normaal op houdbare producten zoals gedroogde worst of gedroogde ham. Je kan de schimmel op verschillende plekjes eventueel wegsnijden of afborstelen.
Oude kaas bevat niet alleen iets meer zout dan jonge kaas, maar ook is oude kaas relatief vetter. Het vetgehalte van een kaas wordt berekend per hoeveelheid droge stof. Oude kazen rijpen langer, waardoor er minder vocht in de kaas overblijft.
Hiervoor wordt vaak de Penicillium camemberti gebruikt. De schimmel vormt een witte, soms donzige, laag aan de buitenkant van de kaas.
Sommige kazen kun je wel buiten de koelkast bewaren bij een lage kamertemperatuur. Rond de 8 tot 15 graden. Dit geld wel alleen voor harde kazen, zoals Parmezaanse kaas. Zachte kazen kan je beter in de koelkast laten.
Waarschijnlijk zijn er nog schimmelsporen aanwezig die je nieuwe kaas weer besmet en laat beschimmelen. Haal de koelkast helemaal leeg en maak alles goed schoon met een sopje, ook de rubbers van de deuren en het bakje waar je de kaas in bewaard.
Als de THT-datum van producten verstreken is, is er sprake van verminderde kwaliteit. Maar het is wel nog altijd veilig om het voedingsmiddel te eten, op voorwaarde dat de producten in goede omstandigheden bewaard werden en dat de verpakking niet beschadigd is.
Hoe herken ik bederf? De harde kaas is uitgedroogd of beschimmeld of ruikt vreemd. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar kaas in de koelkast in een gesloten verpakking, bij voorkeur in kaaspapier of (herbruikbaar) vershoudfolie om zweten te voorkomen.
Besmetting en preventie van listeria
Voedingsmiddelen kunnen besmet raken door het gebruik van rauwe, besmette ingrediënten. Voorbeelden zijn zachte kazen gemaakt van ongepasteuriseerde melk (bijvoorbeeld sommige soorten brie, camembert, feta en blauwe kaas) en vleesproducten (zoals gehakt, filet américain en paté).
Is schimmel gevaarlijk voor uw gezondheid? Volgens diverse betrouwbare bronnen, waaronder de GGD, is schimmel niet bevordelijk voor onze gezondheid. Zo ook niet wanneer deze zich in de koelkast bevinden. Wanneer de schimmels een gevolg zijn van bedorven voedsel kunnen zich zogenaamde mycotoxines voordoen.
Wat betekent 40+?
En alhoewel sommige mensen het wel denken, zegt dit getal niets over de leeftijd, het aantal gaten of hoelang de kaas gerijpt heeft. Nee. De aanduiding 40+ zegt wel een heleboel over het vetgehalte van de kaas. Maar het betekent niet dat de kaas die u eet voor 40% uit vet bestaat.
Er zijn kazen met 20+, 30+, 40+, 45+, 48+, 50+ en 60+ markering op de verpakking. Deze nummers staan niet voor de leeftijd. Het is een aanduiding voor het vetgehalte van de kaas. Niet alle kazen zijn even vet namelijk.
30+ kaas is een bron van belangrijke voedingsstoffen zoals eiwitten, calcium en vitamines. Het bevat minder vet dan traditionele kazen, waardoor het een gezondere keuze is voor mensen die op hun vetinname letten. Matige consumptie van 30+ kaas kan iets toevoegen aan een gebalanceerd dieet.
Niet eten – Gooi deze kazen weg als er schimmel op zit
Alle verse, zachte kaas met schimmelplekken als roomkaas, ricotta en hüttenkäse moet je weggooien. Dit geldt ook voor geraspte kaas en kaas inplakken.
In de meeste gevallen heeft het ingeslikte beetje schimmel geen gevolgen. Toch blijft het advies om waakzaam te zijn voor symptomen als misselijkheid, diarree en kortademigheid. Voor mensen met een verzwakt immuunsysteem is het verstandig een dokter te raadplegen na de consumptie van schimmels.
Beschimmeld brood is in zijn geheel niet meer te eten. Gooi het brood direct weg om verdere verspreiding van schimmelsporen te voorkomen. Groene of zwarte broodschimmel bederft het brood, maar is niet gevaarlijk.
Functie. Een kaaskorst beschermt een kaas tegen uitdroging, vervorming en aantasting door schimmel en ongedierte. Ook zorgt het voor het ademen en daardoor de rijping van kaas door vocht naar buiten en zuurstof naar binnen te laten.
1 De witte puntjes in oude kaas smaken niet zout. Het zijn kristallen van kalkzouten en aminozuren die tijdens de rijping van de kaas zijn ontstaan. 2 De kazen worden enkele dagen in een pekelbad gezouten. Zout is nodig voor de stevigheid, de houdbaarheid en natuurlijk voor de smaak van de kaas.
Sommige bijzondere kazen rijpen zelfs nog langer; alles boven ~12 maanden noemen we overjarig. Hoe langer de rijping, des te harder en pittiger de kaas doorgaans wordt. Een overjarige van twee jaar oud is bijvoorbeeld keihard, nauwelijks nog te snijden en volstrekt uitgesproken van smaak: iets voor de echte durfal.